Δεν υπάρχουν πολλοί χώροι που να συνδυάζουν τη φιλοξενία με την τέχνη σε τόσες πολλές μορφές της και να μεταμορφώνουν τη φύση… αφήνοντάς την ανέγγιχτη!
Αυτός ο μεσογειακός πολυχώρος φιλοξενίας και τέχνης με το όνομα «Polas» που αγναντεύει τον Μεσσηνιακό κόλπο από τετρακόσια μέτρα μακριά, αξίζει μια στάση που για όσους την κάνουν αναβαθμίζεται σε συχνό προορισμό.
«Το σπίτι μας δίπλα στη θάλασσα» το χαρακτηρίζει ο Ανδρόνικος Κούλης, εμμένοντας στο ότι «η φιλοξενία είναι μια θεμελιώδης και ταυτόχρονα ξεκάθαρη έννοια για εμάς. Είναι η αίσθηση της ζεστασιάς που νιώθει κανείς όταν είναι μακριά από το σπίτι του αλλά νιώθει “σαν στο σπίτι του”». Καλωσορίζοντας τους επισκέπτες σε ένα γαλήνιο ελαιώνα απλωμένο σε 6,5 στρέμματα καλλιεργημένης γης, με απεριόριστη θέα στη θάλασσα.
Οι ξενώνες
Χτισμένοι με γνώμονα την εναρμόνιση με το τοπίο, οι ξενώνες προσφέρουν ένα ιδανικό καταφύγιο για πραγματική χαλάρωση στη διάρκεια όλου του χρόνου. Τα υλικά που συναντά κανείς εδώ είναι πέτρα, μεταλλικές υφές, ξύλο και οτιδήποτε φυσικό. Σήμα κατατεθέν του χώρου τα παραδοσιακά καλντερίμια, οι πέτρινοι ξενώνες με μανιάτικες επιρροές και οι μεσογειακοί κήποι, όλα σχεδιασμένα με μεράκι και προσοχή στην λεπτομέρεια.
Ξεκινώντας σαν οικογενειακό σπίτι, το κτήμα εξελίχθηκε με το πέρασμα του χρόνου σε χώρο φιλοξενίας με την προσθήκη πέτρινων ξενώνων. Η εσωτερική αυλή μεταμορφώθηκε σε έναν πολύπλευρο χώρο εκδηλώσεων, που συμπληρώθηκε από ένα γραφικό, πετρόχτιστο παρεκκλήσι. Από την πρώτη διοργάνωση το 2004, ο χώρος λειτουργεί με συνέπεια ως πολυχώρος εκδηλώσεων καλωσορίζοντας επισκέπτες καθ’ όλη την διάρκεια του χρόνου, ενώ οι ξενώνες μπορούν να φιλοξενήσουν άνετα ως και είκοσι άτομα.
Αφήνουμε τον Ανδρόνικο Κούλη να εξιστορήσει την πορεία του χώρου: «Είναι ένας χώρος που ξεκίνησε να φτιάχνεται από τις αρχές του ’90 σαν ιδιωτική κατοικία και ξενώνες μαζί. Οι γονείς μου που έφτιαξαν τον χώρο δραστηριοποιούνταν στο κομμάτι του τουρισμού στη Γερμανία και στην Ελλάδα από τα ‘70-‘80. Μετακόμισαν στην Καλαμάτα κι έφτιαξαν ένα σπίτι για την οικογένειά τους και ταυτόχρονα να μπορούν να φιλοξενούν τους φίλους και τουρίστες που ήξεραν από τότε. Αυτό σιγά σιγά συνεχίστηκε και έχει εξελιχθεί στο σήμερα, που λειτουργεί σαν πολυχώρος και δραστηριοποιείται σε τρεις τομείς, στον πολιτισμό, στις τέχνες και στην ευεξία. Σε όλα τα πεδία, αυτό που κοιτάμε να κάνουμε και που μας αρέσει, είναι να λειτουργούμε σαν χώρος φιλοξενίας. Από φιλοξενία των ίδιων των ανθρώπων, μέχρι εμπειριών που διοργανώνουμε ή συνδιοργανώνουμε με άλλα άτομα».
Και συνεχίζει: «Πόλα είναι το όνομα της μητέρας μου και ο πατέρας μου έδωσε το όνομα της γυναίκας του στον χώρο. Οι ξενώνες μας είναι ουσιαστικά τέσσερα αυτόνομα μικρά σπιτάκια πέτρινα, γύρω στα τριάντα τετραγωνικά το καθένα, τα οποία είναι πλήρως εξοπλισμένα με τους κήπους τους, με τα κουζινάκια τους, με όλα τα πράγματα. Στο σύνολο μπορούμε να φιλοξενήσουμε είκοσι άτομα. Οι ξενώνες λειτουργούν όπως και όλες οι εγκαταστάσεις στον χώρο είτε αυτόνομα (οι άνθρωποι που θέλουν να έρθουν το καλοκαίρι ή τον χειμώνα) είτε συμπληρωματικά (να φιλοξενούμε μια ομάδα που κάνει χορό, διαλογισμό ή ό,τι άλλο). Οπότε μένουν όλοι εδώ μαζί και αναλαμβάνουμε και φιλοξενία που είναι λίγο πιο ολοκληρωμένη, έχοντας δομήσει μια ολόκληρη εμπειρία που -πέρα από τη διαμονή- περιλαμβάνει και πρωινό, μεσημεριανό ή βραδινό, δραστηριότητες στον χώρο και άλλα».
Ο χώρος αναλαμβάνει και δεξιώσεις γάμου, βαπτίσεις ή πιο ιδιωτικές. «Σε αυτή την περίπτωση μας αρέσει το άτομο που θέλει να διοργανώσει τη δεξίωση να νιώθει ότι έστω για μια μέρα είναι κάπως σαν σπίτι του. Οπότε μένουν και οι ίδιοι εδώ, νιώθοντας τον χώρο και σαν δικό του στο πλαίσιο της δεξίωσης. Και φυσικά είναι μια πολιτική μας να έρχονται οι ίδιοι πρώτα, να γνωριστούμε, να αντιληφθούν την ενέργεια του χώρου, γιατί αλλιώς νιώθουμε ότι κάπως υπάρχει ένα κενό».
Φιλοξενία, πολιτισμός, τέχνες και ευεξία
Οι θεματικές που απασχολούν τον πολυχώρο είναι οι τέχνες και ο πολιτισμός, η ευεξία και η βιωσιμότητα. Με στόχο τη δημιουργία πρόσφορου εδάφους για συνεργασία, έκφραση και εκμάθηση, με απώτερο σκοπό τον επαναπροσδιορισμό της ισορροπίας και της σχέσης με την φύση, υιοθετώντας πρακτικές του μεσογειακού ρυθμού ζωής.
Αναφορικά με το κομμάτι των τεχνών, ο χώρος φιλοξενεί από το 2018 ένα διεθνή μαραθώνιο tango κάθε Σεπτέμβρη. Έχει φιλοξενήσει πολλές χορευτικές ομάδες που έρχονται για 10-15 μέρες και δουλεύουν πάνω στα δικά τους τα έργα, κάτι που θα συμβεί και στο αμέσως προσεχές διάστημα, μέσα στον Αύγουστο. Παράλληλα, έχει φιλοξενήσει θεατρικές και μουσικές ομάδες που έρχονται και δουλεύουν, κάνοντας στο τέλος και μια παρουσίαση της τέχνης με την οποία ασχολούνται. Πέρυσι είχε φιλοξενήσει ένα ωραίο masterclass με άρπες, καθώς είχαν έρθει επτά αρπίστριες από όλο τον κόσμο και είχαν κάνει ένα masterclass και ένα υψηλού επιπέδου performance.
Και φυσικά, υπάρχει και ο θερινός κινηματογράφος που απευθύνεται σε όλο τον κόσμο της Μεσσηνίας, στους τουρίστες και σε όποιον έρχεται. Λειτουργεί τα τελευταία έξι χρόνια και έχει βοηθήσει πάρα πολύ στη συναναστροφή με τον κόσμο του κινηματογράφου και στη στήριξή του, καθώς προβάλλει ανεξάρτητες ταινίες. «Μια επαρχία όπως η Καλαμάτα, όπως όλες οι επαρχίες είχε κάποτε πολλά θερινά σινεμά που πλέον έχουν κλείσει όλα», λέει ο κ. Κούλης. «Έγινε μια προσπάθεια μετά την πανδημία και έχουν ανοίξει μερικά πάλι. Η πορεία του ανεξάρτητου κινηματογράφου στην Καλαμάτα δεν ήταν και μια εύκολη ή η πιο εμπορική πορεία που θα μπορούσε να έχει… Ωστόσο, έχουμε φτιάξει ένα πολύ πιστό πυρήνα από άτομα που μας ακολουθούν μας στηρίζουν και έρχονται μέσα στα χρόνια. Έχουμε φιλοξενήσει ταινίες του διεθνούς αλλά κυρίως του ελληνικού κινηματογράφου, με καλεσμένους σκηνοθέτες ή σκηνοθέτιδες ανά περιπτώσεις».
Οι δραστηριότητες και οι επιμορφωτικές εκδηλώσεις που φιλοξενούνται, γίνονται με σεβασμό στην κάθε περίοδο του χρόνου. «Επιθυμούμε να συνυπάρχουμε με τους ρυθμούς της φύσης, να γιορτάζουμε την κάθε εποχή γι’ αυτά μας προσφέρει και να μοιραζόμαστε αυτή τη φιλοσοφία με τους καλεσμένους μας» λέει ο συνομιλητής μας. Και συζητώντας για μελλοντικά σχέδια, γινόμαστε οι πρώτοι που μαθαίνουμε ότι ετοιμάζεται και ένα φεστιβάλ κινηματογράφου: «Είμαστε πολύ ικανοποιημένοι για την πορεία του θερινού κινηματογράφου μας και χαιρόμαστε για τον κόσμο που το στηρίζει. Έτσι, σκεφτόμαστε να ετοιμάσουμε ένα μεγαλύτερο πλάνο για του χρόνου, χωρίς να ξέρω αν θα το καταφέρουμε ή όχι: Να διοργανώσουμε ένα δικό μας φεστιβάλ κινηματογράφου εδώ, με σκοπό να ανοιχτεί στο κοινό της Καλαμάτας, σε άτομα για εθελοντισμό και σε άλλους εκτός Καλαμάτας ή και σε άτομα από το εξωτερικό».
Ένα ακόμη σχέδιο είναι να φτιαχτεί μια υποδομή που θα φιλοξενήσει ένα εργαστήριο εικαστικών. Ο συνομιλητής που είναι μουσικός, έχει μία αδελφή κεραμίστρια, κάτι που τον προσανατολίζει στη δημιουργία υποδομών και σε αυτό τον τομές, συμπληρώνοντας τη δυναμική με ένα μουσικό και ένα εικαστικό εργαστήριο. Κάπου εκεί θα συμπληρωθεί ο ευρύς τομέας υποδομών, που απευθύνεται πλέον όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη διεθνή κοινότητα.
Το χτίσιμο μιας ανοιχτής κοινότητας
Όσο για την ανταπόκριση του κόσμου, δεν θα μπορούσε παρά να είναι απολύτως θετική μετά από όλα όσα καταγράφονται παραπάνω. «Είναι πολύ θετική, αργή και σταθερή, κάτι που μας αρέσει. Αυτό είναι και το σημαντικό και αυτό είναι και μια αυθεντική απόδειξη ότι αυτό που κάνουμε έχει βρει το κοινό του» λέει ο κ. Κούλης.
Κλείσαμε τη συνομιλία μας, με τον Ανδρόνικο να συνοψίζει αυτή τη συνομιλία για ένα μοναδικό χώρο: «Κοιτάμε να κάνουμε κάτι που ακολουθεί και τον οργανικό ρυθμό της φύσης που μας περιβάλλει. Οργανικός ρυθμός σημαίνει ότι ανταποκρινόμαστε κάθε φορά στις ανάγκες κάθε εποχής, προσαρμοζόμαστε βάσει του τι μας αρέσει, του τι πιστεύουμε και του τι χρειάζεται ο κόσμος. Πάντα έχουμε πράγματα κατά νου από πριν, αλλά η τελική επιλογή έχει να κάνει και με την αντίληψή μας για το πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή η κοινωνία, η τοπική, η ελληνική ή η διεθνής. Έτσι, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε ουσιαστικά τη δική μας κοινότητα, μια κοινότητα ανοιχτή και συμπεριληπτική. Προσβλέπουμε σε ένα μέλλον στο οποίο οι κινήσεις που μας έχουν φέρει κοντά με άτομα, φτιάχνει μια κοινότητα. Μέσα από αυτή μπορεί να προκύψουν και άλλες συνεργασίες, πράγματα που αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να φανταστούμε ή δεν μπορούμε να τα κάνουμε πολύ συγκεκριμένα. Κι αυτό είναι πραγματικά η κινητήριος δύναμη, αυτό είναι το σημαντικό για μας».
