Σε μια εποχή ακραίων πλημμυρών, παρατεταμένων ξηρασιών, την «αθόρυβη κρίση» των θαλασσών και των αυξανόμενων συγκρούσεων γύρω από τους φυσικούς πόρους, η έκθεση «For our time is the time of water» που φιλοξενείται στον χώρο «Tavros» (Αναξαγόρα 33, Ταύρος) μέχρι τις 27 Ιουνίου, στρέφει την προσοχή στο νερό ως θεμελιώδη όρο ζωής, μνήμης και πολιτικής.
Σε μια περίοδο όπου οι πλημμύρες, οι ξηρασίες και η άνοδος της στάθμης της θάλασσας αποτελούν πλέον καθημερινή εμπειρία, το For Our Time is the Time of Water στο TAVROS φέρνει στο προσκήνιο το νερό ως ζήτημα ζωής, πολιτικής και συλλογικής ευθύνης. Η έκθεση συγκεντρώνει έργα διεθνών καλλιτεχνών και ερευνητικών συλλογικοτήτων που εξετάζουν τα υδάτινα σώματα ως κοινά αγαθά σε κρίση: πόρους που άλλοτε στερεύουν και άλλοτε υπερχειλίζουν, που ελέγχονται, εργαλειοποιούνται και ιδιωτικοποιούνται, αλλά παραμένουν φορείς μνήμης, γνώσης και αντίστασης.
Ο υδρολογικός κύκλος (το νερό, η βροχή, η εξάτμιση και τα φυσικά υδάτινα συστήματα: ποτάμια, λίμνες, θάλασσες και ωκεανοί) καθώς και η ξηρασία και η ερημοποίηση, είναι όλα αλληλένδετα, θυμίζοντάς μας ότι ζούμε μέσα σε έναν «Ωκεανό Υγρότητας» (όρος δανεισμένος από τον αρχιτέκτονα τοπίου Dilip da Cunha), όπου ό,τι συμβαίνει σε ένα μέρος επηρεάζει τα πάντα, από τις πόλεις έως τη θάλασσα και πέρα από αυτήν.
Ένα πολύπλοκο σύστημα ισορροπιών που πλέον βρίσκεται σαφώς εκτός ελέγχου, υπενθυμίζοντας πως ό,τι συμβαίνει σε ένα μέρος επηρεάζει όλα τα άλλα, από την πόλη έως τη θάλασσα και πέρα από αυτήν. Από την Αθήνα και τη θάλασσα της Αττικής έως την Κεντρική Ασία, το Ιράκ και το δέλτα του Ινδού ποταμού, τα έργα της έκθεσης χαρτογραφούν τις συνέπειες των ανθρώπινων παρεμβάσεων στα υδάτινα συστήματα (εκτροπές ποταμών, αποστραγγίσεις, υποδομές και εξορύξεις) και τις επιπτώσεις τους στις κοινότητες και τα τοπία. Παράλληλα, η έκθεση προτείνει άλλους τρόπους να σκεφτούμε τη σχέση μας με το νερό όχι ως κάτι που πρέπει να ελεγχθεί, αλλά ως κάτι με το οποίο συνυπάρχουμε.
Στο έργο Taming Waters and Women (2024) των DAVRA research collective (Saodat Ismailova, Madina Joldybek, Zumrad Mirzalieva), επιστρέφουμε στην περίοδο της σοβιετικής ηγεμονίας στην Κεντρική Ασία, συνδέοντας τον έλεγχο των υδάτων με την εξόρυξη φυσικών πόρων και τη γυναικεία εργασία. Η Jumana Manna, με το γλυπτικό έργο Water Arms (2019), χρησιμοποιεί κεραμικά στοιχεία που παραπέμπουν σε κατακερματισμένα συστήματα άρδευσης, σχολιάζοντας τις αποτυχημένες υποδομές και τις μορφές ελέγχου του νερού.
Στην ταινία Chibayish (2022), η Alia Farid εστιάζει στα έλη του νότιου Ιράκ, καταγράφοντας τις καθημερινές ζωές κοινοτήτων που βιώνουν τις επιπτώσεις κρατικών παρεμβάσεων, πολέμου και κλιματικής αλλαγής. Η Shahana Rajani, στο Four Acts of Recovery (2025), εργάζεται με κοινότητες στο δέλτα του Ινδού ποταμού, προσκαλώντας το κοινό να συμμετάσχει σε μια διαδικασία ανάκλησης μνήμης και φαντασιακής επανασύνδεσης με χαμένα υδάτινα τοπία.
Η περιπατητική πρακτική της Δάφνης Λιαναντωνάκη (Beyond the Mountain, 2023-26) εστιάζει στα ποτάμια και τα βουνά γύρω από την Αθήνα, αναδεικνύοντας τη συνύπαρξη ανθρώπων και υδάτινων οικοσυστημάτων. Στο έργο Stranded (2021), η Rossella Biscotti παρουσιάζει γυάλινες μορφές διαμορφωμένες από τον χρόνο και τις παλίρροιες, αντιμετωπίζοντας την ακτή ως ένα εύθραυστο αρχείο περιβαλλοντικής και βιομηχανικής μνήμης. Η έκθεση ολοκληρώνεται με την κινηματογραφική επιστολή Ilemuria (2023) της Ayesha Hameed, ένα ποιητικό έργο γύρω από το νερό ως υπαρξιακή και συλλογική κατάσταση.
Στο πλαίσιο της έκθεσης παρουσιάζεται επίσης ο εικονογραφημένος χάρτης Αθήνα – Πόλις Υδάτινη της Ελένης Παπασκυριανού, που καθιστά ορατά τα αόρατα υδάτινα δίκτυα της πόλης και απευθύνεται και σε παιδιά και οικογένειες. Παράλληλα, το έργο Horizon (2026) της Navine G. Dossos μεταφέρει την εικόνα του θαλάσσιου ορίζοντα σε υφάσματα και ρούχα εργασίας, συνδέοντας το νερό με την καθημερινότητα και τη διάχυση της τέχνης πέρα από τον εκθεσιακό χώρο.
Το For Our Time is the Time of Water προσκαλεί το κοινό να αναστοχαστεί τη σχέση του με το νερό, θέτοντας ένα απλό αλλά κρίσιμο ερώτημα: πώς μπορούμε να ζήσουμε με αυτό και όχι εναντίον του.
Στο πλαίσιο της έκθεσης θα πραγματοποιηθεί δημόσιο πρόγραμμα με ξεναγήσεις και δράσεις:
- Σάββατο, 28 Μαρτίου 2026, 09:00-11:00 | Περίπατος. Από την Κορφή του Βουνού Βλέπεις τη Θάλασσα. Με οδηγό τη Δάφνη Λιαναντωνάκη
- Τετάρτη, 29 Απριλίου 2026, 20:00 | Περφόρμανς. We are in Flood. Καλλιτέχνιδες: Ayesha Hameed & Σοφία Ζαφειρίου.
- Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2026, 20:00 | Περφόρμανς.The Choir for Non-musicians. Καλλιτέχνις: Dina Amro.
Προσεχώς θα ανακοινωθούν επιπλέον εκδηλώσεις ως μέρος του δημοσίου προγράμματος.
