Πολλές φορές μέσα στη μέρα αναζητούμε λύσεις σε ερωτήματα και σκέψεις που επανέρχονται συνεχώς και επιβαρύνουν τη συναισθηματική μας κατάσταση.
Στις μέρες μας, όλο και πιο συχνά δεν αναζητούμε αυτές τις απαντήσεις αποκλειστικά στην ανθρώπινη παρουσία, αλλά σε ένα σύστημα που δεν κουράζεται, δεν εκνευρίζεται και δεν κρίνει. Σε μια τεχνητή νοημοσύνη που ανταποκρίνεται άμεσα, με σαφήνεια και δομή, προσφέροντάς μας μια αίσθηση τάξης μέσα στην αβεβαιότητα. Όμως, όσο εξελιγμένη κι αν είναι στην επεξεργασία και την οργάνωση της πληροφορίας, η τεχνητή νοημοσύνη δεν διαθέτει την ανθρώπινη εμπειρική προσέγγιση. Δεν αντιλαμβάνεται το βλέμμα πίσω από τις λέξεις ούτε τη σιωπή που προηγείται ή ακολουθεί μια φράση. Δεν αναγνωρίζει την εσωτερική ένταση που κρύβεται πίσω από μια φαινομενικά απλή φράση, όπως εκείνο το γνώριμο «είμαι καλά» που συχνά λέγεται περισσότερο από συνήθεια παρά από αλήθεια.
Παρ’ όλα αυτά παρατηρούμε ότι η χρήση της αυξάνεται σταθερά, ως ένα εύκολα προσβάσιμο περιβάλλον έκφρασης, χωρίς φόβο κριτικής, απόρριψης ή παρερμηνείας. Σε αυτό το πλαίσιο, λειτουργεί σαν ένας «καθρέφτης» που ανταποκρίνεται, χωρίς όμως να διαθέτει συναισθηματική παρουσία.
Το ουσιαστικό ερώτημα λοιπόν, δεν αφορά στην αξία ή στον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά στις ανάγκες που αναδεικνύονται μέσα από τη χρήση της. Η επιλογή ενός τόσο ουδέτερου συστήματος επικοινωνίας δεν είναι τυχαία. Συχνά προκύπτει όταν η ανάγκη για κατανόηση συναντά την κόπωση από την έκθεση, την κρίση ή την παρερμηνεία στις διαπροσωπικές σχέσεις.
Σε αυτό το σημείο γίνεται εμφανές ότι η αυξανόμενη χρήση της, αναδεικνύει βαθιές ανθρώπινες ελλείψεις όπως η απουσία ουσιαστικών και υγιών σχέσεων, η μοναξιά και η συσσωρευμένη ψυχική κούραση της σύγχρονης καθημερινότητας.
Εν κατακλείδι, η τεχνολογία μπορεί να υποστηρίξει τη σκέψη, να διευκολύνει την κατανόηση και να προσφέρει κατεύθυνση, όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποκαταστήσει την αίσθηση της εγγύτητας και της ουσιαστικής σύνδεσης που μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να προσφέρει. Και ίσως τελικά, αυτό που έχει σημασία για την ψυχική μας ισορροπία δεν είναι πάντα μια απάντηση σε όσα μας απασχολούν. Ίσως να αρκεί μια αγκαλιά, ένα χάδι και η αίσθηση ότι μας καταλαβαίνουν, ακόμη κι όταν δεν έχουν πάντα τη λύση. Και αυτό, ευτυχώς, παραμένει διαχρονικά και αμετάβλητα ανθρώπινο.
life coach – A.C. accredited
