Πολλές φορές πιάνουμε τους εαυτούς μας να χαζεύουμε την οθόνη ενός κινητού χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε. Λέμε «άλλο ένα λεπτό» και ξαφνικά έχουν περάσει ώρες. Το κινητό στο χέρι κι εμείς κάπου ανάμεσα στο εδώ και στο τίποτα, εικονικά παρόντες και ουσιαστικά απόντες, σε μια στιγμή που δεν καταφέρνει να γίνει ζωή.
Και κάπου εκεί γεννιέται το ερώτημα: Γιατί; Τι είναι αυτό που μας τραβάει τόσο πολύ; Γιατί επιστρέφουμε ξανά και ξανά, ακόμα κι όταν ξέρουμε ότι δεν μας κάνει καλό; Η εύκολη απάντηση είναι ότι φταίει η τεχνολογία. Και ναι, ένα μέρος της αλήθειας βρίσκεται εκεί. Οι εφαρμογές και τα social media είναι σχεδιασμένα να μας δίνουν μικρές δόσεις ευχαρίστησης, γρήγορη ανταμοιβή και μια ψευδαίσθηση ελέγχου.
Όμως δεν είναι μόνο το «τι μας κρατάει εκεί», αλλά «τι προσπαθούμε να αποφύγουμε όταν φεύγουμε εκεί».
Στην πραγματικότητα το κινητό είναι ένα καταφύγιο. Είναι το μέρος όπου πηγαίνουμε όταν δεν θέλουμε να νιώσουμε. Όταν η καθημερινότητα μάς βαραίνει και οι σκέψεις μάς μπερδεύουν, όταν κάτι μέσα μας ζητά προσοχή αλλά εμείς δεν ξέρουμε πώς να το ακούσουμε. Εκεί, μέσα στην οθόνη, όλα είναι πιο απλά. Δεν χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε την αβεβαιότητα, την απογοήτευση και τη μοναξιά.
«Κολλάμε» στο κινητό γιατί μας δίνει αυτό που ίσως μας λείπει αλλού: Μια αίσθηση επιτυχίας, σύνδεσης και εύκολης απόστασης από όσα δεν αντέχουμε.
Το να μείνουμε μόνοι με τις σκέψεις μας δεν είναι πάντα εύκολο. Μπορεί να φέρει στην επιφάνεια ανασφάλειες, φόβους και ανεκπλήρωτες ανάγκες. Είναι μια εσωτερική συνομιλία που συχνά αποφεύγουμε. Γεμίζουμε τον χρόνο μας, λέμε πως «έχουμε δουλειά», βρίσκουμε συνεχώς κάτι να κάνουμε, μόνο και μόνο για να μη σταθούμε απέναντι σε εμάς. Έτσι, το κινητό γίνεται ο πιο άμεσος και διαθέσιμος τρόπος να ξεφύγουμε από μια ζωή στην οποία δεν έχουμε δώσει ακόμη το νόημα που τόσο λαχταράμε.
Όμως η αλλαγή δεν ξεκινά ποτέ με απαγορεύσεις. Δεν ξεκινά με το «πρέπει να το κόψουμε». Ξεκινά με κατανόηση και επίγνωση.
Την επόμενη φορά που θα νιώσεις την παρόρμηση να πιάσεις το κινητό χωρίς λόγο, κάνε μια μικρή παύση και ρώτησε τον εαυτό σου: Τι αποφεύγω αυτή τη στιγμή; Τι έχω πραγματικά ανάγκη; Δε χρειάζεται να βρεις αμέσως την απάντηση. Αρκεί να μείνεις για λίγο σε αυτή την «άβολη» σιωπή και να ακούσεις με προσοχή την εσωτερική φωνή σου, αυτή που τόσο καιρό καλύπτεις μέσα στο θόρυβο των social media.
life coach – A.C. accredited
