Πώς να χαλαρώσετε και να επιτρέψετε στον εαυτό σας να είναι απλός
Πολλοί ενήλικες με υψηλή απόδοση πιστεύουν ότι η επιδίωξη της τελειότητας είναι δύναμη. Στην πραγματικότητα, όμως, η ανάγκη να αισθάνονται συνεχώς ξεχωριστοί συχνά πηγάζει από έναν βαθύτερο φόβο: τον φόβο να είναι απλοί και, κατά συνέπεια, μη αγαπητοί.
Η επίδραση της παιδικής ηλικίας
Για παράδειγμα η μητέρα μιας τέτοιας ενήλικης γυναίκας, όταν ήταν μικρό παιδί την επαινούσε θερμά όταν πετύχαινε εξαιρετικά αποτελέσματα, αλλά όταν αντιμετώπιζε δυσκολίες ή έδειχνε καθημερινές ανθρώπινες ανάγκες, απομακρυνόταν συναισθηματικά. Το μήνυμα που δέχτηκε νωρίς ήταν σαφές: να είσαι τέλεια ή να γίνεσαι αόρατη.
Οι άνθρωποι που μεγαλώνουν με την αίσθηση ότι πρέπει να αποδίδουν για να κερδίσουν αγάπη είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι σε σχέσεις όπου η προσοχή και η εκτίμηση καθορίζονται από τις επιδόσεις. Στην ενήλικη ζωή, αυτό συχνά εκφράζεται με την ανάγκη να αισθάνονται «ξεχωριστοί», χωρίς να συνειδητοποιούν ότι πρόκειται για ένα ασυνείδητο μοτίβο.
Το βάρος της εξωτερικής επιβεβαίωσης
Στη θεραπεία, αυτή η γυναίκα που αναφέραμε ως παράδειγμα, άρχισε να παρατηρεί πώς η υπερβολική αναγνώριση ή η αίσθηση της τελειότητας ήταν πάντα προσωρινή. Όπως παρατηρούσε: «Νιώθω υπέροχα όταν ο προϊστάμενός μου αναγνωρίζει τη δουλειά μου, αλλά αυτό το συναίσθημα δεν διαρκεί». Η επίγνωση ότι οι επιτυχίες της προσέφεραν μόνο προσωρινή ανακούφιση ήταν το πρώτο βήμα για να κατανοήσει ότι η απλότητα δεν ισοδυναμεί με ανεπάρκεια.
Έρευνες δείχνουν ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν με υπερβολική επιβράβευση και την αίσθηση ότι είναι ανώτερα από τους άλλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξουν ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά, ενώ τα παιδιά που μεγαλώνουν με σταθερή αγάπη και φροντίδα ανεξαρτήτως επιδόσεων αποκτούν υγιή αυτοεκτίμηση.
Η απλότητα ως απελευθέρωση
Το κλειδί για την αποδοχή του εαυτού δεν είναι η μείωση των φιλοδοξιών, αλλά η απελευθέρωση από την πίεση να είμαστε συνεχώς τέλειοι. Το να είμαστε μέτριοι σε πολλά πράγματα δεν είναι αποτυχία, είναι ανθρώπινο. Η αγάπη δεν απαιτεί υπερβολική απόδοση για να κερδηθεί.
Στη θεραπεία, η Ρεμπέκα άρχισε να αναγνωρίζει τα μοτίβα της και να αφήνει πίσω την ανάγκη να είναι συνεχώς τέλεια. Σταδιακά συνειδητοποίησε: «Έψαχνα για έναν εξαιρετικό σύντροφο γιατί χρειαζόμουν απόδειξη ότι είμαι εξαιρετική. Στην πραγματικότητα, θέλω απλώς κάποιον που να με αγαπά όταν είμαι αγχωμένη ή αφήνω τα πιάτα στον νεροχύτη».
Η αξία του “καθημερινού” εαυτού
Η απλότητα δεν σημαίνει ανεπάρκεια, σημαίνει αναγνώριση ότι αξίζουμε αγάπη για το ποιοι είμαστε και όχι για το πόσο τέλειοι φαινόμαστε. Το να δεχτούμε τον καθημερινό εαυτό μας είναι το πρώτο βήμα για μια πιο γαλήνια και αυθεντική ζωή.
