Νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο «Journal of the American Heart Association» συνδέει τη μοναξιά με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας, ακόμη και όταν λαμβάνονται υπόψη οι παραδοσιακοί παράγοντες κινδύνου και η γενετική προδιάθεση.
Προηγούμενη αντίστοιχη επιστημονική έκθεση το 2022 είχε ήδη δείξει ότι η κοινωνική απομόνωση και η μοναξιά συνδέονται με αυξημένο κίνδυνο πρόωρου θανάτου. Η νέα μελέτη είναι από τις πρώτες μεγάλης κλίμακας που εξετάζουν συστηματικά τη σχέση ανάμεσα στη μοναξιά και τη βαλβιδοπάθεια (όταν κάποια από τις τέσσερις βαλβίδες της καρδιάς δεν λειτουργεί σωστά). Η εκφυλιστική μορφή της νόσου προκύπτει όταν οι βαλβίδες σταδιακά σκληραίνουν ή παρουσιάζουν διαρροές, δυσκολεύοντας τη σωστή ροή του αίματος. Ο επικεφαλής ερευνητής Zhaowei Zhu επισημαίνει ότι καθώς ο πληθυσμός γερνά, η εκφυλιστική νόσος των βαλβίδων γίνεται όλο και πιο συχνή. Ωστόσο, τα ευρήματα δείχνουν ότι η μοναξιά μπορεί να αποτελεί ανεξάρτητο και δυνητικά τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου.
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα από περίπου 463.000 ενήλικες που συμμετείχαν στη βάση δεδομένων «UK Biobank». Οι συμμετέχοντες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με τη μοναξιά και την κοινωνική ζωή τους και παρακολουθήθηκαν για σχεδόν δεκατέσσερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης καταγράφηκαν περισσότερα από 11.000 νέα περιστατικά εκφυλιστικής βαλβιδοπάθειας (περισσότερα από 4.200 αφορούσαν σε στένωση αορτικής βαλβίδας και σχεδόν 4.700 αφορούσαν σε ανεπάρκεια μιτροειδούς βαλβίδας).
Εξ αυτών, το 72% ανέφερε χαμηλά επίπεδα μοναξιάς και το 28% ανέφερε υψηλότερα επίπεδα. Σε σύγκριση με όσους ένιωθαν λιγότερο μόνοι, εκείνοι που αισθάνονταν μεγαλύτερη μοναξιά είχαν μ19% αυξημένο κίνδυνο βαλβιδοπάθειας, 21% αυξημένο κίνδυνο στένωσης αορτικής βαλβίδας και 23% αυξημένο κίνδυνο ανεπάρκειας μιτροειδούς.
Η επικινδυνότητα της μοναξιάς
Η μοναξιά αύξανε τον κίνδυνο ανεξάρτητα από τη γενετική προδιάθεση. Ωστόσο, τα άτομα που είχαν τόσο υψηλό γενετικό κίνδυνο όσο και έντονη μοναξιά, εμφάνισαν τον μεγαλύτερο συνολικό κίνδυνο. Παράλληλα, ανθυγιεινές συνήθειες όπως το κάπνισμα, η παχυσαρκία, η κακή ποιότητα ύπνου και η έλλειψη άσκησης, εξηγούν εν μέρει αυτή τη σχέση. Ο συν-συγγραφέας της μελέτης Cheng Wei σημειώνει ότι η αντιμετώπιση της μοναξιάς θα μπορούσε να καθυστερήσει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την ανάγκη για χειρουργικές επεμβάσεις.
Η ειδικός της «American Heart Association» Crystal Wiley Cené, τονίζει ότι η χρόνια μοναξιά λειτουργεί ως στρεσογόνος παράγοντας για το σώμα και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συνολική υγεία. Όπως επισημαίνει, συνδέεται περισσότερο με την ποιότητα των σχέσεων παρά με τον πλήθος αυτών, καθώς ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται μόνο ακόμη και όταν περιβάλλεται από πολλούς, όταν οι σχέσεις του δεν είναι ουσιαστικές.
Οι ερευνητές συνιστούν να μιλάτε ανοιχτά για συναισθήματά σας και να προσπαθείτε να ενισχύετε ουσιαστικά τις κοινωνικές σχέσεις. Προτρέπουν δε τους επαγγελματίες υγείας να εξετάσουν τη μοναξιά ως παράγοντα κινδύνου. Η εικόνα που διαμορφώνεται είναι σαφής: Η μοναξιά δεν αφορά μόνο στην ψυχολογία, μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες στην καρδιά και στη συνολική υγεία.
