Η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο που προκαλείται από την οδική κυκλοφορία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου «Parkinson», σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Jama Neurology».
Διερευνήθηκαν στοιχεία για περισσότερα από τρία εκατομμύρια άτομα ηλικίας άνω των σαράντα ετών στη Δανία, που παρακολουθήθηκαν -κατά μέσο όρο- για δεκατρία χρόνια. Ως υψηλό επίπεδο θορύβου ορίστηκαν τα εξήντα ντεσιμπέλ και ο θόρυβος υπολογίστηκε με βάση τις διευθύνσεις διαμονής των συμμετεχόντων σε πέντε διαφορετικά έτη και σε διαφορετικά χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας. Διαπιστώθηκε ότι όσοι εκτίθενται σε μεγάλο θόρυβο είναι συχνότερα άνδρες, ζουν μόνοι, έχουν χαμηλότερο εισόδημα και ζουν σε περιοχές που έχουν λιγότερους χώρους πρασίνου κοντά τους και υψηλότερα επίπεδα ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Στα αποτελέσματα της έρευνας συνυπολογίστηκαν κοινωνικοδημογραφικοί παράγοντες, η ατμοσφαιρική ρύπανση, το κάπνισμα, η σωματική δραστηριότητα και η πρόσβαση σε χώρους πρασίνου. Διαπιστώθηκε ότι η μακροχρόνια έκθεση στον θόρυβο των δρόμων στην περιοχή κατοικίας σχετίζεται με υψηλότερο κίνδυνο για νόσο του «Parkinson». Σε αυτές τις περιπτώσεις οι άνθρωποι εκτίθενται σε επίμονο θόρυβο ακόμα και νυχτερινές ώρες, με αποτέλεσμα να διαταράσσεται ο ύπνος τους και να έχουν υψηλότερα επίπεδα στρες. Αντίθετα, όσοι ζουν σε σπίτια ήσυχων δρόμων έχουν μικρότερο κίνδυνο για εμφάνιση της νόσου, καθώς έχουν τη δυνατότητα να απομονωθούν σε πιο ήσυχους χώρους.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν τη σημασία της ησυχίας στις γειτονιές όπου υπάρχουν κατοικίες, κάτι που θα πρέπει να τίθεται στο επίκεντρο του αστικού σχεδιασμού και της κατασκευής κατοικιών.
Εδώ η επιστημονική δημοσίευση.
