Από τότε που ήμουν παιδί, μια αγαπημένη μου έξοδος ήταν το θέατρο. Πολύ μικρούλα ακόμα θυμάμαι να σβήνουν τα φώτα και να εμφανίζονται πελώριοι άνθρωποι με ωραία ρούχα και να φτιάχνουν μπροστά μας μια ιστορία.
Άλλοτε η ιστορία ήταν χαρούμενη κι άλλοτε συγκινητική. Άλλοτε ήταν φαντασμαγορική, είχε μουσική, χορό, τραγούδια. Άλλοτε ήταν μια περιπέτεια που μπορούσαμε να πούμε κι εμείς οι μικροί τη γνώμη μας και να βοηθήσουμε τους ήρωες να πετύχουν κάτι ή να σωθούν από κάποιον κακό. Τι αγωνία αν θα τα καταφέρουμε και τι χαρά που πάντα μα πάντα, μετά από τόση προσπάθεια, όλα πήγαιναν καλά.
Κι ύστερα γυρίζαμε στο σπίτι και παίζαμε και ξαναπαίζαμε την ιστορία και λέγαμε τα τραγούδια για πολύ καιρό. Κι όταν μας άρεσε μια ατάκα (έτσι τη λένε οι επαγγελματίες τη φράση στο θέατρο) τη λέγαμε κι εμείς κι ήταν σαν ένα κώδικας επικοινωνίας μεταξύ μας. Υπήρχαν φορές που στο θέατρο που πηγαίναμε μιλούσαν οι κούκλες, και κάποιες από αυτές μας ξέρανε με το όνομα μας και μας ρωτούσαν τα νέα μας. Κι ήταν και κάποιες φορές που πηγαίναμε σε εκείνο το μεγάλο θέατρο και καθώς σουρούπωνε σταματούσε να μιλάει ο κόσμος κι ερχόταν από μακριά μια πομπή κι έμπαινε σε εκείνο το μαγικό χώρο και σβήνανε τα φώτα κι αυτή η πομπή γίνονταν άνθρωποι με πελώριες φωνές και λέγανε αλλιώτικές ιστορίες.
Μα σε όλα, όλα τα θέατρα ό,τι κι αν βλέπαμε, ακόμα κι αν μας άρεσε λίγο ή πολύ, υπήρχε η στιγμή του τέλους. Η στιγμή του χειροκροτήματος. Τι συγκίνηση! Όλοι εμείς που παρακολουθούσαμε, εμείς οι άγνωστοι μεταξύ μας άνθρωποι ενώναμε τα χέρια και χειροκροτούσαμε αυτό που είδαμε. Και ξαφνικά σ’ αυτό τον τόπο που λέγεται θέατρο γινόταν πάλι κάτι μαγικό. Μια δύναμη χαράς, ικανοποίησης, μοιράσματος ή συγκίνησης γέμιζε το χώρο.
Πόσο ήθελα να μπω κι εγώ σε αυτό τον μαγικό κόσμο! Και μπήκα και στην αρχή, προσπάθησα να τον μάθω και να τον καταλάβω και να τον ευχαριστηθώ και να γίνω κι εγώ σαν αυτούς τους ανθρώπους που γίνονταν κάποιοι άλλοι και μας λέγαν ιστορίες. Και έχω πολλές ιστορίες να πω και πολλές περιπέτειες να μοιραστώ που τελείωναν άλλοτε καλά κι άλλοτε… όχι και τόσο.
Ό,τι κι αν έγινε όμως, πάντα μα πάντα ανακαλύπτω κάτι. Τη μαγική πλευρά του θεάτρου. Και δεν υπάρχει απάντηση γιατί εκτός από θεατής κάποιος να θέλει να ανέβει στη σκηνή, είτε επαγγελματικά είτε ερασιτεχνικά, γιατί ο καθένας έχει τους δικούς του προσωπικούς λόγους και είναι όλοι αποδεκτοί. Αυτό που σίγουρα ξέρω είναι πως μπαίνοντας στον κόσμο του θεάτρου θα ανακαλύψεις ένα σωρό όμορφα πράγματα. Θα γνωρίσεις κείμενα, ανθρώπους, σκέψεις, ιδέες, οπτικές. Θα νιώσεις συναισθήματα, θα βρεις πτυχές του εαυτού σου που κάπου ήταν κρυμμένες, θα θυμηθείς δυνάμεις και δεξιότητες που τις είχες ξεχάσει, θα μοιραστείς, θα επικοινωνήσεις, θα δοκιμάσεις, θα δοκιμαστείς, θα μάθεις καλύτερα το σώμα και τη φωνή σου, αλλά το πιο δυνατό κομμάτι είναι πως θα παίξεις. Θα παίξεις παιχνίδια με το σώμα σου, τη φωνή σου, τη φαντασία σου, θα παίξεις μαζί με άλλους, αλλά το πιο περίεργο είναι πως θα παίξεις κάποιον άλλο. Θα δημιουργήσεις ανθρώπους και τις ιστορίες τους. Και μέσα από αυτούς τους άλλους που λέγονται ρόλοι, θα βρεις το χώρο να ανακαλύψεις πολλά για σένα και τους γύρω σου.
Θα αναρωτιέστε: Άραγε μας προκαλεί να γίνουμε όλοι ηθοποιοί; Αυτό η καρδούλα σας το ξέρει. Όμως μετά από πολλά χρόνια γνωριμίας, συνεργασίας και αγάπης με ομάδες ερασιτεχνών, σας προσκαλώ να δοκιμάσετε να ζήσετε τη μαγεία του θεάτρου. Σας προσκαλώ να δημιουργήσουμε μαζί μια δύναμη χαράς, ικανοποίησης, μοιράσματος και συγκίνησης. Κι αν φοβάστε, πάρτε το φόβο σας από το χέρι και φέρτε τον στην παρέα μας. Μπορεί να είναι εκείνος που θα μας δώσει το μεγαλύτερο χειροκρότημα. Οι ομάδες αρχίζουν, σας περιμένουμε!
Θεατρικό εργαστήριο ενηλίκων
Θεραπεία, εκπαίδευση, ανάπτυξη, παιχνίδια, ρόλοι, φαντασία, έκφραση, εκτόνωση, παρατηρητικότητα, αυθορμητισμός, ιδέες, συναισθήματα, δοκιμές… Μια ομάδα που σε χωράει όπως είσαι, χωρίς να ανησυχείς μήπως κάνεις… κάποιο «λάθος». Η τελική μας παράσταση θα είναι η γιορτή μας.
Η ομάδα απευθύνεται σε ανθρώπους που αγαπούν το θέατρο. Αν δεν έχετε προηγούμενη εμπειρία, θα αποκτήσετε. Αν έχετε προηγούμενη εμπειρία, θα μας εξελίξετε. Αν αναρωτιέστε αν θα τα καταφέρετε, σας υπόσχομαι πως ναι.
Έναρξη: 12 Οκτωβρίου. Κάθε Δευτέρα 19.30-21.30 στα Άνω Πετράλωνα. https://www.facebook.com/sinandiseis
Ευτυχία Λιβανίου
Η Ευτυχία Λιβανίου είναι ηθοποιός, θεατροπαιδαγωγός και συστημική θεραπεύτρια. Εμψυχώνει ομάδες θέατρου όλων των ηλικιών, συντονίζει ομάδες αυτογνωσίας και προσωπικής ανάπτυξης και συναντά άτομα σε θεραπευτικό πλαίσιο.
https://eftyhialivaniou.blogspot.com – τηλ.: 6944 353215
