Ο καταξιωμένος ηθοποιός Νίκος Νίκας απαντά στις ερωτήσεις του thenewblack.gr και ξεδιπλώνει τις σκέψεις του για όλα όσα απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο. Από την επέλαση της τεχνολογίας μέχρι την επιτακτική ανάγκη για επιστροφή στην ουσιαστική καλοσύνη, ο λόγος του διακρίνεται για την ειλικρίνεια και την αφοπλιστική προσγείωση στην πραγματικότητα.
Η τεχνολογία και ο ανθρώπινος παράγοντας
Ο Νίκος Νίκας προσεγγίζει το ζήτημα της τεχνητής νοημοσύνης με μια ψύχραιμη αλλά και επιφυλακτική ματιά. Υποστηρίζει σθεναρά πως το πρόβλημα δεν εντοπίζεται ποτέ στο ίδιο το μέσο, αλλά στον άνθρωπο που το χειρίζεται. Αν και αναγνωρίζει πως η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιτελέσει θαύματα στον τομέα της ιατρικής ή να λειτουργήσει υποστηρικτικά στην τέχνη, εκφράζει την ανησυχία πως η ίδια η ουσία της καλλιτεχνικής δημιουργίας ίσως βγει χαμένη από αυτή τη μετάβαση. Παράλληλα, δηλώνει πως δεν αισθάνεται καμία νοσταλγία για την αναλογική εποχή, καθώς κάθε καινοτομία που βελτιώνει την καθημερινότητα και την υγεία μας είναι απόλυτα ευπρόσδεκτη.
Η ιερότητα της φύσης και η ευθύνη της ανακύκλωσης
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει ο ηθοποιός στη σχέση μας με το περιβάλλον, τονίζοντας ότι η φύση πρέπει να αντιμετωπίζεται με σεβασμό, καθώς αποτελεί την πηγή και το πλαίσιο της ζωής μας. Στο πρακτικό κομμάτι της οικολογίας, υπογραμμίζει πως η ανακύκλωση είναι μια ατομική ευθύνη που ξεκινά από τη στιγμή που ξυπνάμε. Παρόλο που θεωρεί δεδομένη την προσπάθεια του πολίτη να μεταφέρει τα απορρίμματα στον σωστό κάδο, επισημαίνει με νόημα πως από ένα σημείο και μετά το πρόβλημα γίνεται συστημικό και ξεφεύγει από τον έλεγχο του ατόμου.
Οικονομία και ανθρώπινη ζωή
Σχολιάζοντας τη σύγκρουση μεταξύ οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής ευημερίας, ο Νίκος Νίκας αναφέρεται στην εμπειρία της πανδημίας. Χαρακτηρίζει ως «ψευδοερώτημα» το δίλημμα μεταξύ οικονομίας και υγείας, υπενθυμίζοντας πως είδαμε χώρες να θυσιάζουν ανθρώπινες ζωές στον βωμό της αγοράς. Για τον ίδιο, η οικονομική ανάπτυξη είναι σύμφυτη με την ανθρώπινη φύση, όμως οι ακραίες εκφάνσεις της μπορούν να οδηγήσουν σε τραγικά αποτελέσματα.
Η τέχνη ως εφήμερη συγκίνηση και η δυσεύρετη καλοσύνη
Αναφερόμενος στη δύναμη της τέχνης, εμφανίζεται μάλλον απαισιόδοξος για τη μόνιμη επίδρασή της στον χαρακτήρα του ανθρώπου. Πιστεύει ότι ένα έργο μπορεί να προκαλέσει ρίγος ή να κάνει κάποιον «καλύτερο» για λίγα μόλις λεπτά, χωρίς απαραίτητα να τον αλλάξει ριζικά. Κλείνοντας, καταθέτει μια ουτοπική αλλά αναγκαία ευχή για την επικράτηση των καλών ανθρώπων στον πλανήτη. Παρατηρεί εύστοχα πως ενώ χρησιμοποιούμε κατά κόρον σύγχρονους όρους όπως η «ενσυναίσθηση», έχουμε σχεδόν εξορίσει από το λεξιλόγιό μας την απλή, καθαρή λέξη «καλοσύνη», η οποία παραμένει η δυσκολότερη αρετή.
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ολόκληρη τη συνέντευξη και τις σκέψεις του Νίκου Νίκα στο βίντεο που ακολουθεί, ενώ στο τέλος θα δείτε και ποιον συνάδελφό του προκαλεί να πάρει τη σκυτάλη των ερωτήσεων.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
