Στην καθημερινότητα έχουμε μάθει να κυνηγάμε συνεχώς τον επόμενο προορισμό. Τον επόμενο στόχο, την επόμενη επιτυχία. Ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι η ευτυχία μάς περιμένει κάπου πιο μπροστά, λίγο πιο μακριά από το «τώρα». Κι όμως, η ζωή δεν είναι ένας αγώνας δρόμου. Είναι ένα ατελείωτο road trip, γεμάτο στροφές, στάσεις, απρόοπτα και εικόνες που δεν χωρούν σε κανένα χάρτη.
Ένα road trip δεν είναι απλώς μια διαδρομή από το σημείο Α στο σημείο Β. Είναι η στιγμή που ανοίγεις το παράθυρο, δυναμώνεις τη μουσική και νιώθεις πως έστω και για λίγο δεν σε κυνηγά ο χρόνος. Είναι εκείνες οι ώρες που οι δρόμοι μοιάζουν να σε οδηγούν όχι μόνο σε νέους τόπους, αλλά και σε μέρη του εαυτού σου που είχες ξεχάσει ότι υπάρχουν.
Ξεκινάς το ταξίδι, γνωρίζοντας τους προορισμούς, όμως πολύ συχνά οι πιο όμορφες αναμνήσεις γεννιούνται εκεί όπου δεν είχες σκοπό να σταματήσεις. Σε ένα μικρό χωριό που εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά σου, σε ένα χωματόδρομο που σε οδήγησε σε μια παραλία, σε ένα ηλιοβασίλεμα που σε έκανε να σβήσεις τη μηχανή και να μείνεις απλά να το χαζεύεις. Κάπως έτσι συμβαίνει και στη ζωή. Τα πιο σημαντικά πράγματα δεν τα προγραμματίζουμε. Μας βρίσκουν όταν είμαστε πρόθυμοι να αφήσουμε χώρο για το απρόβλεπτο. Όπως οι λάθος στροφές. Οι δρόμοι που κλείνουν, καθυστερήσεις που σε εκνευρίζουν και πορείες που δεν οδηγούν εκεί που περίμενες. Εκείνη τη στιγμή όλα μοιάζουν απογοητευτικά. Όμως οι μεγαλύτερες αλλαγές δεν έρχονται όταν όλα πηγαίνουν σύμφωνα με το σχέδιο, αλλά όταν βρίσκεις το θάρρος να συνεχίσεις, ακόμη κι αν χρειαστεί να χαράξεις μια νέα διαδρομή.
Σε κάθε road trip, υπάρχει και κάτι ακόμη που κάνει τη διαφορά: Οι άνθρωποι που κάθονται δίπλα σου. Εκείνοι με τους οποίους μοιράζεσαι τη σιωπή χωρίς να νιώθεις αμηχανία, που γελούν μαζί σου όταν χάνεστε, που μετατρέπουν μια απλή στάση για καφέ σε ανάμνηση ζωής. Το ίδιο ισχύει και στην προσωπική μας πορεία. Οι σωστοί συνοδοιπόροι δεν κάνουν τον δρόμο πιο σύντομο, τον κάνουν πιο όμορφο. Είναι εκείνοι που σου θυμίζουν ποιος/ά είσαι όταν εσύ το ξεχνάς και σε ενθαρρύνουν να συνεχίσεις ακόμη κι όταν κουράζεσαι.
Κι έπειτα έρχεται εκείνη η στιγμή που επιστρέφεις στο σπίτι, αλλά δεν επιστρέφεις ποτέ ο ίδιος άνθρωπος. Κάτι μέσα σου έχει αλλάξει. Έχει ηρεμήσει. Έχει ωριμάσει. Έχει βρει λίγο περισσότερο φως. Ίσως γιατί κάθε διαδρομή, όσο μικρή ή μεγάλη κι αν είναι, αφήνει μέσα μας κάτι πολύτιμο. Ίσως, λοιπόν, αυτό να είναι το πραγματικό νόημα κάθε road trip. Όχι να φτάσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται στον προορισμό, αλλά να επιτρέψεις στον δρόμο να σε μεταμορφώσει. Να μάθεις να απολαμβάνεις τις μικρές στιγμές, να εμπιστεύεσαι τις ανατροπές και να αγαπάς τη διαδρομή, ακόμη κι όταν δεν ξέρεις πού ακριβώς θα σε οδηγήσει.
life coach – A.C. accredited
