Όλοι μας εύκολα διαπιστώνουμε τη «ζημιά» που επιφέρουν στη γραφή -και συνεπακόλουθα στη νοητική λειτουργία- τα πληκτρολόγια (κινητά τηλέφωνα και υπολογιστές). Αρκεί να τα αφήσουμε για λίγο στην άκρη και να αποπειραθούμε να γράψουμε με τον τρόπο που ίσχυε για αιώνες…
Επόμενο βήμα: Η τεχνητή νοημοσύνη.
Σε μελέτη του Wharton School of Business του Πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια, το 75% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει την αποδοτικότητα. Εύλογο. Όμως, το 43% θεωρεί ότι προκαλεί «ατροφία δεξιοτήτων», κάνοντας τους χρήστες να ξεχνούν πώς να εκτελούν βασικές εργασίες μόνοι τους. Εύλογο κι αυτό, καθώς οι δεξιότητες αναπτύσσονται με την άσκηση. Είναι «ενεργώ, ασκούμαι, εξελίσσω», δεν γίνεται να είναι κάτι παθητικό.
Και ο εύλογος φόβος που επικρέμεται πάνω από τον άνθρωπο, διατυπωμένος από πολλούς ειδικούς και μη, είναι μήπως η τεχνητή νοημοσύνη εξασθενήσει τη φυσική. Με απλά λόγια, μη… χαζέψουμε παραχωρώντας τη σκέψη μας, τη νόηση και -κυρίως- την κρίση!
Όπως περίπου έγινε και στην πολιτική με την ανάθεση και συνεπακόλουθη ατομική απόσυρση…
