Μέσα σε δύο νύχτες, τέσσερα εμπορικά πλοία χτυπήθηκαν κοντά στις εκβολές του Δούναβη. Τρία κατευθύνονταν, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, προς τη Μολδαβία. Η γεωγραφία των πληγμάτων δείχνει πόσο εύκολα ο πόλεμος μπορεί να διακόψει το εμπόριο μιας γειτονικής χώρας και να θέσει σε κίνδυνο πληρώματα και ένα από τα σημαντικότερα οικοσυστήματα της Ευρώπης.*
Το **EVIAPETROL V** περίμενε στο αγκυροβόλιο της Σουλίνας για να περάσει στον Δούναβη. Στο Τζιουρτζιουλέστι της Μολδαβίας θα φόρτωνε περίπου 6.500 τόνους ηλιελαίου. Το βράδυ της 14ης Νοεμβρίου, ένα drone χτύπησε το ελληνικής σημαίας δεξαμενόπλοιο και προκάλεσε πυρκαγιά. Το πλήρωμα την έσβησε, όμως οι ζημιές ματαίωσαν το ταξίδι, σύμφωνα με την Trans-Oil. Για τη μολδαβική εταιρεία, ένα πλήγμα λίγα μίλια από τις ρουμανικές ακτές σήμαινε ότι μια προγραμματισμένη εξαγωγή έμενε χωρίς πλοίο.
Περίπου 35 λεπτά αργότερα χτυπήθηκε το **MARSOL**, πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου με δηλωμένο προορισμό το ίδιο μολδαβικό λιμάνι. Αργότερα τη νύχτα, το δεξαμενόπλοιο **ALI NAJAFOV**, που φέρεται επίσης να κατευθυνόταν προς το Τζιουρτζιουλέστι, ανέφερε πλήγμα κοντά στις εκβολές. Είχε προηγηθεί στις 13 Νοεμβρίου το χτύπημα στο φορτηγό **LARISSA 1**, το οποίο υπέστη ζημιά σε γερανό φορτίου και φέρεται να κατευθυνόταν προς την Ουκρανία. Οι πυρκαγιές στα τρία πλοία της δεύτερης νύχτας κατασβέστηκαν από τα πληρώματα. Δεν αναφέρθηκαν τραυματισμοί.
Ο κίνδυνος αρχίζει πριν από τη διώρυγα
Η Σουλίνα είναι κοινή θαλάσσια είσοδος για πλοία που εξυπηρετούν λιμάνια της Ρουμανίας, της Μολδαβίας και της Ουκρανίας. Ο κάτω Δούναβης αποτελεί μέρος των ευρωπαϊκών διαδρόμων που διατηρούν την πρόσβαση της Ουκρανίας στις διεθνείς αγορές. Αυτή η κοινή υποδομή εξηγεί γιατί η πίεση σε ένα σημείο μπορεί να επηρεάσει τόσο τις ουκρανικές εμπορικές ροές όσο και τις εξαγωγές μιας μολδαβικής επιχείρησης.
Η συγκέντρωση των πληγμάτων στις προσβάσεις του Δούναβη συνάδει με μια ευρύτερη ρωσική επιδίωξη να αυξηθεί το κόστος του εμπορίου που στηρίζει την ουκρανική οικονομία. Παραμένει ανοιχτό αν τα τέσσερα πλοία επιλέχθηκαν σκόπιμα. Για τον πλοιοκτήτη που εξετάζει σήμερα μια ναύλωση προς τη Μολδαβία, η πρακτική συνέπεια είναι ήδη σαφής. Το πλοίο του μπορεί να περιμένει στο ίδιο αγκυροβόλιο με πλοία που κατευθύνονται στην Ουκρανία. Εκεί αρχίζει η έκθεσή του στον κίνδυνο, όποιος κι αν είναι ο δηλωμένος προορισμός.
Ποιος αναλαμβάνει το κόστος της επόμενης διέλευσης;
Σε τρία πλοία, οι ναυτικοί κλήθηκαν να σβήσουν φωτιά ενώ βρίσκονταν ακόμη στη ζώνη όπου είχαν σημειωθεί τα πλήγματα. Στην ίδια περιοχή, μια διαρροή καυσίμων θα μπορούσε να πλήξει τους υγροτόπους του Δέλτα του Δούναβη, μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, και να επηρεάσει κοινότητες που ζουν από την αλιεία και τον τουρισμό. Η δυνατότητα έγκαιρης επέμβασης στη θάλασσα αφορά, επομένως, τόσο την ασφάλεια του πληρώματος όσο και την προστασία της ακτής.
Αν τα πλήγματα συνεχιστούν, οι καθυστερήσεις και το κόστος ασφάλισης πολεμικού κινδύνου μπορεί να κάνουν ορισμένες ναυλώσεις ασύμφορες. Τότε η πίεση θα περάσει από το αγκυροβόλιο στη στεριά, στους εξαγωγείς που χρειάζονται διαθέσιμα πλοία και αξιόπιστες ημερομηνίες φόρτωσης. Στις 17 Νοεμβρίου, η ρουμανική υδρογραφική υπηρεσία διατήρησε τη σύσταση για ιδιαίτερη προσοχή τόσο εν πλω όσο και στο αγκυροβόλιο. Το πόσο βιώσιμος θα παραμείνει ο διάδρομος θα εξαρτηθεί και από το αν οι αρχές μπορούν να προστατεύουν τα πληρώματα και να ανταποκρίνονται σε ένα σοβαρό περιστατικό, όσο η εμπορική κίνηση συνεχίζεται.
Τους επόμενους μήνες, θα δούμε νέα πλήγματα σε πλοία που κατευθύνονται προς τον Δούναβη; Πόσο γρήγορα μπορούν η Ρουμανία και οι εταίροι της να ενισχύσουν την προστασία των πληρωμάτων και να οργανώσουν κοινή απόκριση σε μια ενδεχόμενη ρύπανση; Κι αν η αναμονή στη Σουλίνα γίνει μόνιμη πηγή κινδύνου, πόσοι πλοιοκτήτες θα συνεχίσουν να δέχονται ναυλώσεις για τον κάτω Δούναβη και ποιος θα πληρώσει το επιπλέον κόστος;

