Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με την Πολιτική Απορρήτου.
Αποδοχή
The New Black Project
Αναζήτηση
  • ESG
    • Action Community
    • CSR
    • Environment
    • Governance
    • Social
  • Business Growth
    • Business News
    • Global Market
  • Personal Growth & BioHacking
    • Προσωπική Ανάπτυξη
    • Διατροφή
    • Υγεία
    • Άσκηση
    • Εκπαίδευση
    • Πολιτισμός
    • Τουρισμός
  • Black Spotlight
    • BlackOpinion
    • Interviews
  • Technology
    • Artificial Intelligence (AI)
  • Events

About Us

Reading: Η τέχνη δεν είναι ασυλία για κανέναν κακοποιητή
Share
Font ResizerAa
The New Black ProjectThe New Black Project
Αναζήτηση
  • The New Black Guide
  • Events
  • ▶ Κατηγορίες ◀
    • ESG
    • Business Growth
    • Personal Growth & BioHacking
    • Black Spotlight
    • Technology
Have an existing account? Sign In
Follow US
© The New Black Project. IKAROS Creative Solutions. All Rights Reserved.
Αρχική » Blog » Η τέχνη δεν είναι ασυλία για κανέναν κακοποιητή
BlackOpinionΠολιτισμός

Η τέχνη δεν είναι ασυλία για κανέναν κακοποιητή

Published 17/11/2026
Share
4 Min Read
Γράφει η Φωτεινή Βαμβούκη

Όπου κι αν τύχει να βρεθείς ακούς θέσεις, απόψεις, κοινοτοπίες, επιχειρήματα, ισχυρισμούς. Ακούς, ακούς, ακούς! Και περιμένεις -αν σου έχει μείνει λίγη αισιοδοξία- πως πλησιάζει εκείνη η θαλπωρή της ασφάλειας και όπου να ‘ναι δεν θα χρειάζεται να κρατάς τα πάντα σφικτά κι ακίνητα για να είσαι προστατευμένος. Πως η ελευθερία πλησιάζει.

Και μετά σταματάς να ακούς και συγκεντρώνεσαι σ’ αυτό που ακούς. Διαπιστώνοντας πως πίσω από κάθε λέξη κρύβονται μισαλλοδοξία, αδιαφορία, φανατισμός, διχασμός, εμπάθεια κι εχθρότητα. Όλο και περισσότεροι πολιτικοί και δημόσια πρόσωπα εκφράζονται με αυτές τις διαθέσεις στις απόψεις τους, όσον αφορά τι είναι αποδεκτό ή «ανεπίτρεπτο».

Όταν οι άνθρωποι αισθάνονται ότι έχουν την άδεια να πολεμούν ενάντια στην πρόοδο, δημιουργείται μια κίνηση προς τις οπισθοδρομικές αξίες. Αυτό οδηγεί τους ανθρώπους να πιστεύουν ότι όχι μόνο έχουν δίκιο να εκφράζουν αυτές τις απόψεις δημόσια, αλλά απαιτούν τη σιωπηρή σου συναίνεση ως κάτι δεδομένο.

Καμία μύγα δεν με τσίμπησε για ν’ αρχίσω τη γκρίνια. Με τσίμπησε κάτι πολύ πιο οξύ, μια βελονιά που έφτασε κατευθείαν στην καρδιά. Να συνειδητοποιείς πως στον χώρο που υπηρετείς κι αγαπάς, απογοητεύεσαι από χυδαίες συμπεριφορές είναι κάτι που συμβαίνει σε όλους. Αλλά, ότι είναι μια μεγάλη φούσκα κι αν σκάσει, οι ακαθαρσίες των σφουγκοκωλάριων, των καλλιτεχνικών κύκλων, θα μολύνουν την -ήδη κηλιδωμένη- εικόνα και ουσία του, δεν μπορώ να το αφήσω, έτσι.

Το τελευταίο διάστημα κάποιοι απ’ αυτούς, εκτός από τις αερολογίες που προσβάλουν τη νοημοσύνη μας, υπερασπίζονται για άλλη μια φορά τους κακοποιητές ως κάτι που έκαναν και πέρασε. Πως η κακοποίηση δεν είναι μοτίβο συμπεριφοράς. Περνάει με μια ασπιρίνη.

Και σαν είναι μέρος της «showbiz» που θα εμφανίζεται μπροστά μας με το πάτημα του μαγικού κουμπιού αν είναι εξαιρετικός σε ότι κάνει, η «εξαιρετικότητά του» θα καλύψει το έγκλημα. Δουλευόμαστε μεταξύ μας; Άκουσα και το εκπληκτικό επιχείρημα για τέτοια περίπτωση: «Μα δεν ξέρει άλλη δουλειά. Τι να κάνει;». Επιτρέψτε μου να απαντήσω στον συνάδελφό του: Αρχικά να είναι άνθρωπος και να συμπεριφέρεται ως τέτοιος. Και κατά δεύτερο, αποδείχτηκε καλός στην επίθεση. Να βρει μια δουλειά επιθετικού… κάπου. Κατά προτίμηση όχι σε α. γυναίκες, β. ανθρώπους γενικότερα, γ. ζώα.

Ο αγώνας για τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι σημερινός. Και η τέχνη είναι για να ξεπλένει τη βρωμιά απ’ τον κόσμο. Για να του φωνάζει πως υπάρχει καλύτερη ζωή απ’ αυτή που ζει και να τον αφυπνίζει να βρει τρόπο να την ανακαλύψει. Ούτε να δίνει άλλοθι στους καταπιεστές του ούτε να λυπάται τους βιαστές του (σε όλες τις μορφές). Η τέχνη δεν δικαιολογεί τον άνθρωπο αλλά τον αποκαλύπτει. Κι όσοι δικαιολογούν τους κακοποιητές είναι επικίνδυνοι. Γιατί ή είναι ανεύθυνοι κι απαθείς ή είναι επίσης κακοποιητές και πρέπει να τους απομακρύνουμε από κοντά μας άμεσα.

Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα στο τώρα και στο μέλλον -αρχίζοντας από τον χώρο του θεάματος- είναι να διασφαλιστεί στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια, μια στάση μηδενικής ανοχής. Γιατί το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ίδιοι οι κακοποιητές, είναι και το σύστημα που τους προσφέρει άλλοθι, καθώς και όσοι σπεύδουν να τους στηρίξουν δημόσια, βαφτίζοντας την αναλγησία και τη συνενοχή “υπεράσπιση της τέχνης“.

Φωτεινή Βαμβούκη

ηθοποιός, θεατρική συγγραφέας, δασκάλα υποκριτικής

You Might Also Like

«Η υγιής κοινωνία»

Η ανακύκλωση πάει θέατρο

«Τσάι με μπαρούτι κύριε Πίντερ;» στο θέατρο «Lib’ro»

Προβολές από την Κινηματογραφική Λέσχη Ηλιούπολης

Το σώμα δεν μπορεί να κοιμηθεί αν δεν νιώθει ασφάλεια

TAGGED:ανθρώπινα δικαιώματαηθοποιόςθεατρική συγγραφέαςθέατροκακοποίησηκακοποιητέςκαλλιτεχνικός χώροςκοινωνίακουλτούρα συγκάλυψηςμηδενική ανοχήτέχνηΦωτεινή Βαμβούκη
Share This Article
Facebook X Email Print

Trending Stories

Uncategorized

Snapchat: Από δωρεάν σε συνδρομή – Οι χρήστες αντιδρούν

01/10/2025
ESG

«Ξυπνήστε»: Η κραυγή του Νεπάλ προς τις ισχυρές οικονομίες μετά την κατάρρευση του παγετώνα

12/09/2026
Business News

Σταθερή ανάπτυξη και επιχειρηματική ανθεκτικότητα για τον Όμιλο Σαράντη

10/11/2026
ARTIFICIAL INTELLIGENCE (AI)Governance

11 Φεβρουαρίου: Διεθνής ημέρα γυναικών και κοριτσιών στην επιστήμη

12/02/2026
Action CommunityEventsTop-NewsΠροσωπική Ανάπτυξη

Το 1ο Πανελλαδικό Αυτοδιοικητικό Forum για τα Άτομα με Αναπηρία

30/09/2025
Business Growth

Χαμηλό χρέος, υψηλές προσδοκίες: η νέα ισορροπία της ελληνικής οικονομίας

06/10/2025

Follow US on Social Media

Facebook Tiktok Instagram
The New Black Project

More from The New Black Project

  • contact@thenewblack.gr
  • Privacy Policy

© The New Black Project. Web Design by IKAROS Creative Solutions. All Rights Reserved.

imunify-bot-check
adbanner
Welcome Back!

Sign in to your account

Username or Email Address
Password

Lost your password?