Υπάρχουν στιγμές στην καθημερινότητα που τα συναισθήματα φτάνουν στα όριά τους μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα. Είτε πρόκειται για έναν έντονο καβγά, είτε για μια ξαφνική απογοήτευση, η ένταση της στιγμής μπορεί να οδηγήσει σε σπασμωδικές αντιδράσεις για τις οποίες αργότερα μετανιώνουμε. Η ικανότητα να καταπραΰνουμε τον εαυτό μας την ώρα που ξεσπά το συναίσθημα δεν σημαίνει ότι πιέζουμε ή αγνοούμε αυτό που νιώθουμε, αλλά ότι δίνουμε στον εαυτό μας τον απαραίτητο χρόνο για να καθαρίσει η σκέψη μας.
Η δύναμη της αναπνοής και η ετικέτα στο συναίσθημα
Το πρώτο και πιο αποτελεσματικό βήμα για να φρενάρει μια έντονη συναισθηματική αντίδραση είναι οι αργές και βαθιές αναπνοές. Όταν εισπνέουμε αργά και αφήνουμε την κοιλιά μας να φουσκώσει, στέλνουμε ένα άμεσο σήμα στο νευρικό μας σύστημα ότι δεν υπάρχει σωματικός κίνδυνος, με αποτέλεσμα οι χτύποι της καρδιάς να αρχίσουν να πέφτουν.
Αμέσως μετά, βοηθά σημαντικά το να ονομάσουμε αυτό που νιώθουμε. Το να πούμε από μέσα μας αν πρόκειται για θυμό, απογοήτευση ή άγχος, ενεργοποιεί το λογικό μέρος του εγκεφάλου μας. Με αυτόν τον τρόπο, αφαιρούμε την ισχύ από το παρορμητικό τμήμα της σκέψης μας και αποκτούμε ξανά τον έλεγχο.
Γρήγορα σωματικά κόλπα για άμεση επαναφορά
Αν η αναπνοή και η ονοματοδοσία του συναισθήματος δεν φέρουν άμεσα αποτελέσματα, η σωματική παρέμβαση μπορεί να λειτουργήσει ως κουμπί επανεκκίνησης. Ένα γρήγορο πλύσιμο του προσώπου με κρύο νερό προσφέρει ένα στιγμιαίο σοκ στο σύστημα, αυξάνοντας την εγρήγορση και αναγκάζοντας το σώμα να ρίξει τους ρυθμούς του.
Επίσης, ένας σύντομος περίπατος διάρκειας μόλις δέκα λεπτών είναι αρκετός για να απελευθερώσει ο εγκέφαλος ουσίες που ηρεμούν φυσικά τον οργανισμό, προσφέροντας παράλληλα μια απαραίτητη απόσταση από τον χώρο που προκάλεσε την ένταση.
Αναγνώριση των αιτιών και αλλαγή της ματιάς μας
Αφού υποχωρήσει ο πρώτος ισχυρός κλυδωνισμός, είναι η κατάλληλη στιγμή να αναλογιστούμε τι ακριβώς ήταν αυτό που πυροδότησε την αντίδρασή μας. Εξετάζοντας τι συνέβη ακριβώς πριν ξεσπάσει η ένταση, εκπαιδευόμαστε στο να αναγνωρίζουμε τα ευάλωτα σημεία μας.
Το τελευταίο στάδιο είναι η αλλαγή του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε το γεγονός. Συχνά, η ένταση συντηρείται επειδή κάνουμε αρνητικές υποθέσεις για τη συμπεριφορά των άλλων. Όταν προσπαθούμε να δούμε τα πράγματα από μια πιο ουδέτερη σκοπιά, το συναίσθημα χάνει τη σαρωτική του ισχύ, επιτρέποντάς μας να αντιδράσουμε με ηρεμία και ωριμότητα.
