Σε μια χώρα που περιβάλλεται από θάλασσα και αποτελεί έναν από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως, η δυνατότητα πρόσβασης στις θερινές διακοπές τείνει να μετατραπεί σε προνόμιο για λίγους (δείτε εδώ). Τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας και της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής αποτυπώνουν μια εικόνα έντονης κοινωνικής πίεσης, καθώς το 46.6% των πολιτών στην Ελλάδα αδυνατεί να καλύψει το κόστος ακόμη και μιας εβδομάδας διακοπών, την ώρα που ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στο 27.5%.
Η αδυναμία αυτή δεν αποτελεί απλώς μια στατιστική καταγραφή, αλλά ένα ευρύτερο κοινωνικό ζήτημα που επηρεάζει την ποιότητα ζωής των νοικοκυριών. Μεταξύ των πολιτών που δεν πραγματοποιούν ταξίδια, το 56.4% επικαλείται αμιγώς οικονομικούς λόγους, με αποτέλεσμα να καταφεύγει στη φιλοξενία συγγενών και φίλων ή να περιορίζεται σε ολιγόωρες αποδράσεις.
Το οικονομικό αδιέξοδο και το κόστος διαβίωσης
Το κύριο εμπόδιο για τη συντριπτική πλειονότητα των νοικοκυριών παραμένει η συμπίεση των εισοδημάτων σε συνδυασμό με τη διαρκή επιβάρυνση του κόστους ζωής. Ενώ οι αμοιβές στην εγχώρια αγορά εργασίας παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα, οι τιμές σε βασικά αγαθά, υπηρεσίες και καταλύματα κινούνται σε επίπεδα που εξαντλούν τη διαθέσιμη αγοραστική δύναμη.
Αυτή η απόκλιση δημιουργεί ένα περιβάλλον παρατεταμένης οικονομικής στενότητας. Η δυσκολία προγραμματισμού ακόμη και ολιγοήμερων διακοπών αποτελεί το πλέον ορατό σύμπτωμα μιας βαθύτερης πίεσης στο διαθέσιμο εισόδημα, η οποία καταγράφεται σταθερά στις έρευνες, στις οποίες ένας στους δύο πολίτες δηλώνει ανοιχτά ότι δεν θα καταφέρει να κάνει διακοπές.
Η θέση της χώρας στον ευρωπαϊκό χάρτη ευημερίας
Οι σχετικοί δείκτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εξετάζουν την αγοραστική δύναμη και την πραγματική ατομική κατανάλωση τοποθετούν τη χώρα στις χαμηλότερες θέσεις της κατάταξης, καθηλώνοντας τη χώρα στις τελευταίες θέσεις μαζί με τη Βουλγαρία.
Την ίδια στιγμή, κράτη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης παρουσιάζουν ταχύτερους ρυθμούς σύγκλισης, καλύπτοντας την απόσταση που τα χώριζε από τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές οικονομίες. Ενδεικτικά, η Ρουμανία πέτυχε αύξηση της πραγματικής ατομικής κατανάλωσης τη τελευταία δεκαετία, ενώ η Ελλάδα παρουσίασε οριακή μεταβολή, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στην εικοστή πρώτη θέση μεταξύ των είκοσι επτά κρατών-μελών.
