Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ένταση γύρω από την Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνειακής Επιβολής (Immigration and Customs Enforcement – ICE) ξεπερνά πλέον το πολιτικό και κοινωνικό πεδίο για να εισέλθει με ορμή στην καρδιά της επιχειρηματικής κοινότητας. Πέρα από τις γνωστές αντιδράσεις σε επίπεδο διαδηλώσεων, μέσων κοινωνικής δικτύωσης και δημόσιας κατακραυγής —κυρίως μετά τα αιματηρά περιστατικά της Μινεσότα, υπάρχει αναβρασμός και στις εταιρείες που δραστηριοποιούνται σε περιοχές με έντονη παρουσία της ICE, όπως η Μινεσότα και το Τέξας.
Το κόστος για τις επιχειρήσεις δεν είναι μόνο ηθικό, είναι πλέον και πρακτικό, με επενδυτές, πελάτες και υπαλλήλους να ζητούν απαντήσεις.
Η «νέα κανονικότητα»: ιστορική αύξηση προϋπολογισμού και ενεργοποίηση ICE
Από την πλευρά της κυβέρνησης των ΗΠΑ, η ενίσχυση της ICE θεωρείται στρατηγική προτεραιότητα. Το One Big Beautiful Bill Act αύξησε τον προϋπολογισμό της υπηρεσίας σε επίπεδο που ξεπερνά τον ετήσιο προϋπολογισμό όλων των τοπικών και πολιτειακών αστυνομικών υπηρεσιών μαζί και σηματοδοτεί μια νέα κανονικότητα στις ομοσπονδιακές πολιτικές επιβολής.
Παράλληλα, τα τελευταία δημοσιευμένα στοιχεία δείχνουν ότι το δίκτυο κρατητηρίων του ICE έχει επεκταθεί δραματικά: ο αριθμός των ανθρώπων σε κράτηση έχει σχεδόν διπλασιαστεί από την ανάληψη της εξουσίας από τη διοίκηση Τραμπ σε περίπου 70.000 καθημερινά, από περίπου 40.000 το 2025 . Οι δράσεις τις υπηρεσίας έχουν πάρει τέτοια έκταση που ακόμη και άτομα χωρίς ποινικό παρελθόν βρίσκονται σε κράτηση.
Κοινωνικές αντιδράσεις και επιχειρηματική σιωπή
Παρά την κοινωνική πίεση, πολλές επιχειρήσεις έχουν αποφύγει μέχρι τώρα να πάρουν σαφή δημόσια θέση για τις πολιτικές της ICE, προσπαθώντας να μην ενοχλήσουν καμία πλευρά. Ωστόσο, ειδικοί επισημαίνουν ότι αυτή η σιωπή δεν είναι μόνο ηθική αποτυχία αλλά ένα πραγματικό επιχειρηματικό ρίσκο που αυξάνεται μέρα με τη μέρα. Άνθρωποι της αγοράς των επιχειρήσεων, τονίζουν ότι η σιωπή αυτή είναι πραγματικά αξιοσημείωτη και μπορεί να πλήξει τη σχέση των εταιρειών με το ευρύτερο κοινό.
Ειδικοί, από την πλευρά της βιωσιμότητας και της εταιρικής ευθύνης, σημειώνουν ότι η απουσία αποφασιστικής δημόσιας τοποθέτησης αποτελεί μια πλήρη αλλαγή κατεύθυνσης σε σχέση με το παρελθόν, όταν οι περισσότερες μεγάλες εταιρείες μιλούσαν ανοιχτά για κοινωνικά θέματα.
Πρώτες ενδείξεις αντίδρασης από την αγορά
Ορισμένες εταιρείες έχουν δει την πίεση να μεταφράζεται σε πραγματικές επιπτώσεις. Το Spotify ανακοίνωσε την απόσυρση των διαφημίσεων προσλήψεων για λογαριασμό της ICE, υπό το βάρος εκστρατειών καλλιτεχνών και ακτιβιστών, ενώ η αλυσίδα ξενοδοχείων Hilton δέχθηκε μποϊκοτάζ μετά την απόλυση ενός ξενοδοχείου στη Μινεάπολη που αρνήθηκε να εξυπηρετήσει πράκτορες της υπηρεσίας .
Μάλιστα, στο διαδίκτυο κυκλοφορούν πλέον οδηγοί για τους πολίτες που καταγράφουν ποιες εταιρείες έχουν συμβάσεις με το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας ή την ICE, ενθαρρύνοντας το κοινό να στοχεύσει την πίεση προς συγκεκριμένες επιχειρήσεις —μια εξέλιξη που δείχνει ότι η κοινωνική αντίδραση μεταφέρεται στο χρηματοοικονομικό και καταναλωτικό πεδίο.
Αναβρασμός στις κοινότητες και στο πολιτικό πεδίο
Η επέκταση της ICE δεν επηρεάζει μόνο την επιχειρηματική στρατηγική. Σε πολιτικό επίπεδο, η επίθεση μετά τα πρόσφατα επεισόδια στη Μινεσότα έχει αναγκάσει ακόμα και τον πρόεδρο Τραμπ να χρησιμοποιήσει όρους όπως «αποκλιμάκωση» στις αναφορές του, μετά από πιέσεις από τοπικούς αξιωματούχους και αντιδράσεις κοινοτήτων — αν και τα ίδια τα γεγονότα συνεχίζουν να τροφοδοτούν έντονες αντιπαραθέσεις σε εθνικό επίπεδο.
Στο υπόβαθρο όλων αυτών, ο διάλογος στις ΗΠΑ έχει μετατραπεί σε ένα διαρκές, πολυεπίπεδο debate: για τον ρόλο της μετανάστευσης, για το πώς οι νόμοι εφαρμόζονται στην πράξη, αλλά και για το πώς οι επιχειρήσεις πρέπει ή δεν πρέπει να τοποθετούνται σε ζητήματα κοινωνικής δικαιοσύνης.
