Κάθε καλοκαίρι ερχόμαστε διακοπές στο αγαπημένο μας νησί. ‘Όπως είναι φυσικό, στο μέρος που ερχόμαστε μας ξέρουν και οι πέτρες, εστιατόρια, καφέ, παιδικές χαρές…
Το συγκεκριμένο μέρος φέτος έγινε το κεντρικό λιμάνι του νησιού μιας κι εξυπηρετούσε τα περισσότερα δρομολόγια από και προς άλλους προορισμούς. Ένα πρωί λοιπόν που κάτσαμε για καφέ και για τη μοναδική γαλατόπιτα που σερβίρει το συγκεκριμένο μέρος, ήρθε η ιδιοκτήτρια που τόση ώρα εξυπηρετούσε τον κόσμο και μας λέει: «Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου κάνατε παρέα σήμερα». Στην αρχή σκέφτηκα «μάλλον δεν θα κατάλαβα καλά», η ίδια όμως άρχισε να μας το εξηγεί: «Όταν έρχεται καράβι και γεμίζει το μαγαζί ξένους ταξιδιώτες, αισθάνομαι μεγάλη μοναξιά. Ευτυχώς όμως σήμερα ήσασταν εσείς εδώ και είχα παρέα».
Εμείς απλά καθόμασταν εκεί πίνοντας τον καφέ μας και καταναλώνοντας την υπέροχη γαλατόπιτα κι όμως… Περίεργο πράγμα η σύνδεση, καταφέραμε να κάνουμε την ημέρα ενός ανθρώπου ομορφότερη, δημιουργώντας σύνδεση χωρίς καν να το έχουμε καταλάβει, μόνο και μόνο με την παρουσία μας! Κάποιες φορές καταφέρνουμε να δημιουργούμε όμορφα συναισθήματα και σύνδεση με ανθρώπους ασυνείδητα και στις σπάνιες περιπτώσεις που κάποιος μας το επικοινωνεί το συναίσθημα είναι υπέροχο.
Διπλό το κέρδος λοιπόν στη συγκεκριμένη περίπτωση, ασύλληπτα γευστική γαλατόπιτα και όμορφα συναισθήματα ζεστασιάς και σύνδεσης σε ένα μόνο καφέ! Άραγε πόσες φορές κάνουμε την ημέρα κάποιου ομορφότερη χωρίς να το ξέρουμε, απλώς και μόνο με την παρουσία μας;
Ειρήνη Πρίντεζη
ψυχοθεραπεύτρια
