Μερικές φορές δεν είναι αυτό που συμβαίνει που μας δυσκολεύει περισσότερο. Είναι αυτό που δεν ξέρουμε αν θα συμβεί.
Υπάρχουν φορές που περιμένεις μια απάντηση και δεν έρχεται. Που βρίσκεσαι μπροστά σε μια απόφαση και δεν ξέρεις αν κάνεις το σωστό. Που μια σχέση, μια συνεργασία, ένα σχέδιο ή ένα όνειρο, βρίσκεται σε εκκρεμότητα και εσύ δεν ξέρεις αν πρέπει να περιμένεις ή να προχωρήσεις. Και ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι δεν είναι η ίδια η αναμονή, αλλά η αβεβαιότητα.
Προσωπικά, είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει χρειαστεί να διαχειριστώ. Ίσως έχεις βρεθεί κι εσύ εκεί, σ’ εκείνο το σημείο όπου δεν έχεις μια ξεκάθαρη απάντηση, αλλά αμέτρητες σκέψεις. Και τότε αρχίζεις να ζεις περισσότερο μέσα στα πιθανά, παρά μέσα σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει.
Το μυαλό έχει έναν μοναδικό τρόπο να δημιουργεί ιστορίες όταν δεν έχει αρκετές πληροφορίες. Κι έτσι, χωρίς να το καταλάβεις, το παρόν σου αρχίζει να γεμίζει με υποθετικά σενάρια.
Η ανάγκη μας να ξέρουμε
Ίσως ένα μεγάλο μέρος της δυσκολίας που έχουμε με την αβεβαιότητα, να έχει να κάνει με την ανάγκη μας για έλεγχο. Θέλουμε να ξέρουμε τι θα γίνει πριν κάνουμε το επόμενο βήμα. Να γνωρίζουμε αν μια σχέση θα διαρκέσει, ή αν μια επαγγελματική επιλογή θα πετύχει. Θέλουμε να έχουμε μια εγγύηση. Μόνο που η ζωή δεν λειτουργεί με εγγυήσεις. Και όσο περισσότερο προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα, τόσο περισσότερο εξαντλούμαστε.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που αναρωτήθηκα «τι θα γινόταν αν άντεχα για λίγο το “δεν ξέρω”;» Η απάντηση δεν ήρθε αμέσως μέσα από μικρές, καθημερινές συνειδητοποιήσεις. Άρχισα να καταλαβαίνω ότι η βεβαιότητα που ζητούσα από τις καταστάσεις, ήταν στην πραγματικότητα, η ασφάλεια που αναζητούσα μέσα μου. Το αβέβαιο όμως δεν είναι πάντα μια προειδοποίηση
Ένα από τα πράγματα που χρειάστηκε να μάθω είναι ότι το άγνωστο δεν σημαίνει απαραίτητα κίνδυνος. Μερικές φορές είναι απλώς η φυσική κατάσταση μιας ζωής που εξελίσσεται. Όταν αφήνουμε πίσω μας κάτι γνώριμο, δεν μπορούμε να δούμε τι υπάρχει στην άλλη πλευρά. Κι όμως, ακριβώς εκεί, μπορεί να βρίσκεται η ανάπτυξη. Γιατί αν περιμένουμε να νιώσουμε απόλυτα ασφαλείς για να προχωρήσουμε, υπάρχει κίνδυνος να μείνουμε για πάντα στο ίδιο σημείο.
Το μάθημα του αβέβαιου
Σήμερα, όταν συναντώ την αβεβαιότητα, προσπαθώ να μην τρέχω αμέσως να βρω μια απάντηση. Να μην προσπαθώ να γεμίσω κάθε κενό με σκέψεις, σενάρια και προβλέψεις. Σταματώ. Μένω για λίγο εκεί, στο «δεν ξέρω», και παρατηρώ τι πραγματικά συμβαίνει μέσα μου. Και κάπου εκεί επιστρέφω στην πιο απλή, αλλά ίσως πιο δύσκολη ερώτηση: Τι μπορώ να ελέγξω σήμερα;
Και ίσως σε αυτή την απάντηση να βρίσκεται και το μεγαλύτερο μάθημα που μπορεί να μας προσφέρει το αβέβαιο. Ότι δεν μπορώ να ελέγξω τις συνθήκες ή τις αποφάσεις των άλλων. Μπορώ όμως να επιλέξω τα δικά μου όρια. Μπορώ να αποφασίσω πώς θα σταθώ, απέναντι σε αυτό που συμβαίνει, ακόμη κι όταν δεν γνωρίζω πού θα με οδηγήσει.
life coach – A.C. accredited
