Ο ΟΗΕ τονίζει ότι οι προσπάθειες κατά της διαφθοράς είναι κρίσιμες για την οικοδόμηση βιώσιμων, συμπεριληπτικών και διαφανών κοινωνιών. Η βιώσιμη ανάπτυξη δεν μπορεί να ευδοκιμήσει σε διαβρωμένα περιβάλλοντα. Όταν η διαφθορά υπάρχει σε μια χώρα, η οικονομική ανάπτυξη και η κοινωνική πρόοδος επιβραδύνονται ή εμποδίζονται, υπάρχει απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών προς την κυβέρνηση και τους θεσμούς τους – την οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, έχει περιγράψει ως «το έλλειμμα εμπιστοσύνης» και μια παραμόρφωση των αναπτυξιακών προτεραιοτήτων του κράτους.
Συμφώνως με τα προηγούμενα και σε συνδυασμό με το γενικευμένο αίσθημα απογοήτευσης και δυσπιστίας της κοινωνίας απέναντι στους θεσμούς, όπως τουλάχιστον αποτυπώνεται στις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αντιλαμβανόμαστε ότι η εικόνα που έχουμε για το θεσμικό περιβάλλον της χώρας μας, λειτουργεί ανασταλτικά και αντίθετα προς την αναγκαία κατεύθυνση για να επιτευχθεί δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη.
Βρισκόμαστε εντόνως σε μια συνθήκη στην οποία οι πολίτες φαίνεται ότι βιώνουν την καθημερινότητά τους, δηλαδή τον τρόπο με τον οποίο βιοπορίζονται, περιθάλπονται, εκπαιδεύονται, μεγαλώνουν παιδιά, σε αντίθεση με αυτό που ακόμα και ο ΟΗΕ ορίζει ως βιώσιμο περιβάλλον.
Διότι αειφόρος ανάπτυξη δεν νοείται μόνο η ανάπτυξη που σχετίζεται με την οικονομική δραστηριότητα και την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αφορά και στις επενδύσεις για υποδομές, στην πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως η ενέργεια, η στέγαση και οι μεταφορές, στην εύκολη πρόσβαση στη δικαιοσύνη και τη δημιουργία αποτελεσματικών, υπεύθυνων θεσμών σε όλα τα επίπεδα. Τα προηγούμενα δεν αποτελούν μια νοητική ερμηνεία της βιώσιμης ανάπτυξης, απεναντίας, είναι κάποιοι μόνο από τους 17 στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (SDG’s) όπως έχουν οριστεί από όλα τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών το 2015.
Τo τελευταίο διάστημα, και με αφορμή την τραγωδία στα Τέμπη, γινόμαστε μάρτυρες της διάβρωσης που έχει υποστεί η αξιοπιστία των θεσμών στη χώρα μας. Ίσως όχι αδίκως. Τίθενται ζητήματα υποδομών, ζητήματα δικαιοσύνης, ζητήματα αξιοπρεπούς και ασφαλούς διαβίωσης. Όλα αυτά συνιστούν ένα δυνατό καμπανάκι και για εμάς και για τους άλλους.
Ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι οι άλλοι, ας το σκεφτούμε…
