Είναι ένα τρελό πειρατικό ιστιοφόρο που διαπλέει τον παγκόσμιο χάρτη, δίνοντας παραστάσεις σε διάφορα λιμάνια, μαγεύοντας τον κόσμο και συνεγείροντας υπέρ του περιβάλλοντος (και όχι μόνο).
Το εγχείρημα των Paul Kirby και Adriana Kelder ξεκίνησε από ένα περιπλανώμενο κάρο στον Καναδά, στα τέλη της δεκαετίας του ‘70. Ένας γκροτέσκος θίασος φτιαγμένος από καναδούς αναρχικούς που εξέδιδαν και περιοδικά στο Μόντρεαλ. Κυνηγήθηκαν, φυλακίστηκαν κι αποφάσισαν να σαλπάρουν για τον κόσμο, αφού πρώτα το κάρο αντικαταστάθηκε από ένα μικρό ιστιοφόρο. Ζώντας στο πλοίο, δένουν σε λιμάνια και παρουσιάζουν πάνω του ένα πολιτικό-οικολογικό θέατρο που έχει απ’ όλα, δεμένα σ’ ένα φαινομενικά ετερόκλητο μα τόσο αρμονικό πλέγμα: Από «Tiger Lilies», γαλλικά καμπαρέ, τσίρκο-ακροβατικά (ιδιαίτερα επικίνδυνα) και όπερα, μέχρι στοιχεία των Brecht-Weil, επιθεώρησης του μεσοπολέμου, χιπισμού και σκληρής ή ψυχεδελικής ροκ. Το γεγονός ότι οι παραστάσεις δεν είχαν εισιτήριο, ήταν κάτι ελκυστικό για το κοινό.
«Ο πλανήτης και η ίδια η ύπαρξη του ανθρώπου είναι σε απειλή»
Είχαμε συναντήσει το απίστευτο ιστιοφόρο πριν από δεκαοκτώ χρόνια, σε μια περιοδεία του στην Ελλάδα που κράτησε ένα χρόνο. Από τον Δούναβη και τη Ρουμανία, μέχρι τη Θάσο όπου ξεχειμώνιασαν τότε, την Κεραμωτή, τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική, το κοινό συνέρρεε για να δει αυτό το εκπληκτικό και πρωτόγνωρο υπερθέαμα.
Οι ηλικιακά μεγαλύτεροι στο πλοίο ήταν οι ιδρυτές Paul Kirby και Adriana Kelder (τότε 64 και 62 ετών) και οι νεότεροι 21 ετών. Ο Paul Kirby κουβαλάει τη φιλοσοφία του και την παρουσιάζει εδώ κι εκεί. Μιλώντας αρκετές φορές μαζί του όσο βρισκόταν στη βόρεια Ελλάδα, μάθαμε ότι κουβαλάει μαζί του «ιστορίες από ανθρώπους που είναι καταβεβλημένοι, που υποφέρουν από αδικίες, από τον πόλεμο και τη διαφθορά και που δεν έχεις την ευκαιρία να ακούσεις, να νιώσεις τα δεινά, να γνωρίσεις αυτούς τους χαρακτήρες που υποφέρουν. Σου παρουσιάζονται σαν μια μάζα, σαν νούμερα». Στόχος του Paul είναι «να φέρω πάνω στην σκηνή τις φωνές που δεν έχουμε ποτέ την ευκαιρία να ακούσουμε. Είναι οι φωνές πίσω από τους τίτλους των εφημερίδων, είναι οι σκηνές πίσω από τις ταινίες. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι τύμπανα που μόνο ηχούν, όσο παλεύουν για να αντισταθούν».
Θυμίσαμε τότε στον Paul την Ann Hansen, τη συμπατριώτισσά του της καναδικής “Action Direct” που έγραψε πρώτα ιστορία με τη δράση της (μαζί με τους Julie Belmas, Bred Taylor, Dug Stewart και Jerry Hanna) και κατόπιν το σπουδαίο βιβλίο «Οπλισμένες επιθυμίες» (στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Δαίμων του τυπογραφείου»). Θεωρεί ότι «έχουμε πάει πίσω ιστορικά, έχουμε άκρα καταστροφή κουλτούρας, ακραία βία και καταπίεση» και προσθέτει: «Ο πλανήτης και η ίδια η ύπαρξη του ανθρώπου είναι σε απειλή. Αυτό θα μας σπρώξει σε αλλαγή, μεγάλη αλλαγή. Πρέπει να επαναστατήσουμε, δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε να μας διατάζουν μέσα από την παγκοσμιοποίηση των μεγάλων εταιρειών που κυβερνούν αυτή τη στιγμή».
«Οι άνθρωποι -και όχι οι κυβερνήσεις- πρέπει να αλλάξουν τα πράγματα»
Πίσω από όλα αυτά, ο Paul Kirby δηλώνει πολύ αισιόδοξος: «Έχουμε την ευκαιρία ν’ αλλάξουμε τα πράγματα. Ωστόσο, αυτό δεν μπορεί να γίνει μέσα από κυβερνήσεις, πρέπει να το κάνουν οι άνθρωποι. Θα προτιμούσα να μην είναι βίαιο, να είναι κουλτουριάρικο, να σκεφτούμε σε μικρές ομάδες».
Κλείνοντας τη συνομιλία μας και χωρίς να μασάει τα λόγια του, ο Paul Kirby είπε: «Τα ανεξάρτητα τμήματα που έχουμε ήδη στη νότια Αμερική και αλλού, δείχνουν την ανάγκη των ανθρώπων να έχουν την κυριαρχία της ζωής τους απέναντι στις σούπερ-κυβερνήσεις και στις ευρωπαϊκές ενώσεις που μας κοντρολάρουν. Αυτό που βλέπουμε με την G8… λες και είναι στο διάστημα! Αυτοί είναι εντελώς αλλού, εκτός πραγματικότητας! Απλά σκέφτονται και λειτουργούν σε ένα φανταστικό κόσμο, δικό τους. Και αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς είναι να σαλπάρουμε, να τους αφήσουμε μόνους τους στη φαντασία τους και να εξαφανιστούν τελικά».
Περισσότερες πληροφορίες εδώ.
