Σε σταθερά ανοδική τροχιά βρίσκεται η χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης όπως τα chatbots, σε ζητήματα ψυχικής υγείας. Οι λόγοι είναι προφανείς: Είναι διαθέσιμα 24/7, η επικοινωνία γίνεται ανώνυμα και είναι εύκολα προσβάσιμα από παντού. Τα χαρακτηριστικά αυτά τα κάνουν θελκτικά ιδιαίτερα για νέους και εφήβους. Υπάρχουν μάλιστα πρώτες έρευνες που δείχνουν ότι οι απαντήσεις της τεχνητής νοημοσύνης θεωρούνται πως έχουν μεγαλύτερη ενσυναίσθηση από εκείνες ειδικών.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Γερμανικού Βαρόμετρου Κατάθλιψης, περίπου οι μισοί ενήλικες στη Γερμανία έχουν αναζητήσει πληροφορίες στο διαδίκτυο σχετικά με την κατάθλιψη. Μεταξύ εκείνων που πάσχουν ήδη από κατάθλιψη, το ποσοστό σκαρφαλώνει στο 78% όπως δείχνουν τα στοιχεία της σφυγμομέτρησης. Ψηφιακές υπηρεσίες όπως μηχανές αναζήτησης, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τεχνητή νοημοσύνη, παίζουν επομένως σημαντικό ρόλο για πολλούς στην αναζήτηση απαντήσεων και βοήθειας.
Η ζήτηση είναι μεγάλη. Στην κατάταξη των πηγών ενημέρωσης των νέων σχετικά με την κατάθλιψη, η τεχνητή νοημοσύνη κατέχει πλέον τη δεύτερη θέση, αφήνοντας πίσω της γιατρούς και ψυχολόγους στην τέταρτη θέση. Μηχανές αναζήτησης όπως Google και Bing βρίσκονται στην πρώτη θέση. Πολύ πιο πίσω, στη 15η θέση κατατάσσονται εφημερίδες και περιοδικά.
Το Ίδρυμα Γερμανική Βοήθεια κατά της Κατάθλιψης και Πρόληψης Αυτοκτονιών (Stiftung Deutsche Depressionshilfe und Suizidprävention) διεξάγει κάθε χρόνο έρευνα σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα του πληθυσμού. Στόχος του είναι να πληροφορηθεί τι γνωρίζουν οι Γερμανοί για την ασθένεια και πόσοι πάσχουν από κατάθλιψη. Κάθε χρόνο η έρευνα επικεντρώνεται σε ένα διαφορετικό ζήτημα. Φέτος εστιάζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στο ερώτημα που αναζητούν οι ενδιαφερόμενοι πληροφορίες γύρω από την ασθένεια. Σε αντίθεση με τους εφήβους, η τεχνητή νοημοσύνη κατατάσσεται στην ένατη θέση όσων ενηλίκων αναζητούν βοήθεια. Γιατροί και άλλοι ειδικοί από τον χώρο της υγείας καταλαμβάνουν τη δεύτερη θέση.
Σύμφωνα με το Γερμανικό Βαρόμετρο Κατάθλιψης, το 24% των Γερμανών πάσχουν από κατάθλιψη σε κάποια περίοδο της ζωής του, με ένα 5% να αντιμετωπίζει σήμερα αυτή την ασθένεια. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι ότι κατά μέσο όρο χρειάζονται είκοσι μήνες έως ότου αναζητήσουν οι πάσχοντες βοήθεια από ειδικούς.
Για τους εφήβους, οι ψηφιακές υπηρεσίες θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα είδος μεταβατικού σταδίου, χωρίς όμως να αντικαθιστούν τη θεραπεία. Πρέπει να γίνει συνείδηση ότι οι υπηρεσίες τεχνητής νοημοσύνης θα πρέπει να λειτουργούν μόνο συμπληρωματικά και τον τελευταίο λόγο θα πρέπει να έχουν οι ειδικοί. Κι αυτό επειδή από την τεχνητή νοημοσύνη απορρέουν κίνδυνοι: Αποτυγχάνει συχνά να ανιχνεύσει αξιόπιστα αυτοκτονικές τάσεις και κάνει προσομείωση «ενσυναίσθησης». Δεν δημιουργεί όμως μια γνήσια θεραπευτική σχέση, η οποία αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για την αποτελεσματικότητα της ψυχοθεραπείας, δεν διασφαλίζει την προστασία των προσωπικών δεδομένων και τέλος ενδέχεται να παραπληροφορήσει εκείνους που αναζητούν βοήθεια.
