Το 2025 στα βιβλία της βιωσιμότητας δύσκολα θα περιγραφεί ως ήρεμη χρονιά. Σε μια χρονιά όπου οι φυσικές καταστροφές, η πολιτική αβεβαιότητα και οι αλλαγές στους κανόνες λειτουργίας των επιχειρήσεων κυριάρχησαν, η σχέση ανάμεσα στο περιβάλλον, το κλίμα και την οικονομία δοκιμάστηκε με τρόπους που λίγοι περίμεναν.
Η πολιτική και οι κανονισμοί σε ρόλο πυξίδας
Καθ’ όλη τη διάρκεια του προηγούμενου έτους, η νομοθετική και ρυθμιστική αλλαγή αποτέλεσαν βασικό πεδίο αναταράξεων. Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, υπήρξαν προσπάθειες μείωσης ή αναθεώρησης περιβαλλοντικών κανόνων, στοιχείο που προκάλεσε αντιδράσεις από επιχειρήσεις και περιβαλλοντικές ομάδες. Η ασάφεια στους κανόνες ενίσχυσε τον κίνδυνο για επιχειρήσεις που προσπαθούν να προγραμματίσουν στρατηγικά τα επόμενα βήματα τους, δημιουργώντας ένα τοπίο όπου η συμμόρφωση σε μεταβαλλόμενους κανονισμούς αποτελεί καθημερινή πρόκληση.
Κίνδυνοι από το κλίμα που πλήττουν τις επιχειρήσεις
Το 2025 ήταν επίσης μια χρονιά που επιβεβαίωσε πως οι επιπτώσεις του κλίματος δεν είναι απλώς στατιστικές προβλέψεις αλλά πραγματικότητα με οικονομικό κόστος. Οι επαναλαμβανόμενες ακραίες καιρικές συνθήκες, όπως έντονες πλημμύρες, παρατεταμένες ξηρασίες και δασικές πυρκαγιές, έπληξαν υποδομές, διέκοψαν παραγωγικές αλυσίδες και αύξησαν το κόστος λειτουργίας πολλών επιχειρήσεων. Αυτές οι εμπειρίες ώθησαν πολλές εταιρείες να τοποθετήσουν την ανθεκτικότητα στις κλιματικές αλλαγές στο επίκεντρο της στρατηγικής τους, ισοζυγίζοντας όχι μόνο την πρόληψη εκπομπών ρύπων αλλά και την προσαρμογή στις σημερινές προκλήσεις.
Νέες μορφές ρίσκου: νομικές και τεχνολογικές πτυχές
Παράλληλα με το φυσικό κίνδυνο, το 2025 χαρακτηρίστηκε από την άνοδο των νομικών διεκδικήσεων με βάση τον κλιματικό αντίκτυπο, καθώς ομάδες πολιτών και επενδυτές στράφηκαν στα δικαστήρια ζητώντας υπεύθυνη δράση από κυβερνήσεις και μεγάλες εταιρείες. Στο ίδιο πλαίσιο, η εισαγωγή και χρήση νέων τεχνολογιών όπως η τεχνητή νοημοσύνη έθεσε ερωτήματα σχετικά με το πώς αυτές οι τεχνολογίες μπορούν να βοηθήσουν τη βιωσιμότητα αλλά και πώς τα ίδια τους τα αποτυπώματα στην ενέργεια και τους πόρους ενδέχεται να δημιουργούν πρόσθετους κινδύνους.
Πέρα από υποσχέσεις: η ανάγκη για στρατηγική αλλαγή
Η συζήτηση για το 2026 στρέφεται πλέον στο πώς οι επιχειρήσεις θα μετατρέψουν τις δεσμεύσεις τους σε ουσιαστικές αλλαγές. Οι εθνικές πολιτικές συνεχίζουν να παίζουν καίριο ρόλο, αλλά ολοένα περισσότερο οι επενδυτές και οι καταναλωτές απαιτούν μέτρα που δεν περιορίζονται σε γενικές δηλώσεις ή σε «καλές προθέσεις». Ο συνδυασμός κλιματικής προσαρμογής, βιοποικιλότητας, κοινωνικής ευθύνης και υπευθυνότητας στη διοίκηση αναδεικνύεται σε νέο πρότυπο επιβίωσης και ανταγωνιστικότητας.
Το βλέμμα στο αύριο
Καθώς μπήκαμε πλέον στο 2026, η βασική αποτίμηση από την εμπειρία του 2025 είναι ότι η βιωσιμότητα δεν μπορεί να θεωρείται «πολυτέλεια» ή μια πρόσθετη γραμμή στην εταιρική αναφορά. Έχει γίνει αναγκαιότητα ενσωματωμένη στη βασική λειτουργία κάθε οικονομικού και κοινωνικού συστήματος. Τα μαθήματα της χρονιάς που πέρασε δείχνουν ότι μόνο όποιος σχεδιάζει με βάση την πραγματικότητα των αλλαγών και όχι με βάση πολιτικά ή οικονομικά ευχολόγια, θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τις μελλοντικές προκλήσεις με επιτυχία.
