Η απόφαση της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ να ανακαλέσει τη λεγόμενη «διαπίστωση επικινδυνότητας» του 2009 δεν αποτελεί απλώς μια θεσμική ή ρυθμιστική μεταβολή. Συνιστά μια βαθιά πολιτική τομή με άμεσες και μετρήσιμες συνέπειες για τη δημόσια υγεία. Με μια υπογραφή, η αμερικανική διοίκηση αποσυνδέει την κλιματική αλλαγή από τον κίνδυνο για τη ζωή και την ευημερία των πολιτών, αμφισβητώντας ένα από τα πιο τεκμηριωμένα επιστημονικά συμπεράσματα των τελευταίων δεκαετιών.
Η επίμαχη διαπίστωση της Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος είχε αποτελέσει το νομικό θεμέλιο για τους κανονισμούς που περιόριζαν τις εκπομπές ρύπων από αυτοκίνητα, βιομηχανία και ενέργεια. Η κατάργησή της δεν ακυρώνει απλώς πολιτικές· αφαιρεί το δικαίωμα της πολιτείας να παρεμβαίνει προληπτικά για την προστασία της υγείας.
Τα επιστημονικά δεδομένα, ωστόσο, δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών. Τα τελευταία 25 χρόνια, οι θάνατοι που σχετίζονται με τη ζέστη στις ΗΠΑ έχουν υπερδιπλασιαστεί. Μελέτες σε κορυφαία επιστημονικά περιοδικά δείχνουν ότι χιλιάδες θάνατοι ετησίως αποδίδονται πλέον άμεσα στην ανθρωπογενή υπερθέρμανση. Τα κύματα καύσωνα γίνονται συχνότερα και εντονότερα, ενώ φαινόμενα όπως ο «θερμικός θόλος» του 2021, που κόστισε εκατοντάδες ζωές, δεν θεωρούνται πλέον ακραίες εξαιρέσεις αλλά προβλέψιμα επεισόδια ενός νέου κανονικού.
Η συζήτηση δεν περιορίζεται στη ζέστη. Η κλιματική αλλαγή συνδέεται με επιδείνωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, εξάπλωση λοιμωδών νοσημάτων, ψυχικές διαταραχές, επισιτιστική ανασφάλεια και μαζικούς εκτοπισμούς πληθυσμών. Πάνω από 29.000 αξιολογημένες επιστημονικές μελέτες έχουν καταγράψει τις επιπτώσεις αυτές, με την πλειονότητα να έχει δημοσιευθεί μόλις την τελευταία πενταετία. Πρόκειται για έναν όγκο γνώσης που δύσκολα μπορεί να απορριφθεί ως «απάτη».
Ακόμη και τα επιχειρήματα περί «αντιστάθμισης» από τη μείωση των θανάτων λόγω ψύχους καταρρέουν όταν η υπερθέρμανση υπερβεί κρίσιμα όρια. Οι ίδιοι οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι πέρα από έναν βαθμό αύξησης της θερμοκρασίας, η συνολική θνησιμότητα αυξάνεται απότομα, εφόσον οι κοινωνίες δεν προσαρμοστούν εγκαίρως.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρέμβαση του Μπαράκ Ομπάμα αποκτά ιδιαίτερο βάρος. Η προειδοποίησή του ότι οι Αμερικανοί θα είναι «λιγότερο ασφαλείς και λιγότερο υγιείς» δεν είναι πολιτική υπερβολή, αλλά σύνοψη μιας επιστημονικής συναίνεσης. Το ερώτημα που ανακύπτει δεν είναι αν η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την υγεία, αλλά πόσο βαρύ θα είναι το κόστος μιας πολιτικής που επιλέγει να αγνοήσει αυτή τη γνώση. Σε έναν πλανήτη που θερμαίνεται, η άρνηση δεν είναι ουδέτερη στάση, είναι επιλογή με συνέπειες.
