Εισερχόμενος κάποιος στις ιστοσελίδες υπουργείων, θεσμών, γενικών γραμματειών και μεγάλων ή μικρότερων δημόσιων φορέων, διαπιστώνει τη σκληρή πραγματικότητα πίσω από τις μεγαλόσχημες δημόσιες δηλώσεις ή εξαγγελίες:
Πολύ συχνά βρίσκεται σε ιδιαίτερα «δυσκίνητες» ή ανενημέρωτες σελίδες, σε δυσλειτουργικές ή και κενές εφαρμογές, μηχανές αναζήτησης και κατηγορίες υλικού. Επίσης συχνή είναι και η μεγάλη έκπληξή του απέναντι σε ζωτικές κατηγορίες, όπου η τελευταία καταχώριση αναγάγεται σε παρελθόντες μήνες ή παρελθόντα έτη(!), παραπέμποντας εις… «αγρόν κεραμέως» (προλαβαίνοντας τυχόν καλοθελητές, αναφερόμαστε στον αγρό κάποιου κεραμοποιού που έδωσε το όνομα στη γνωστή βιβλική ρήση και πουθενά αλλού).
Προς το παρόν δεν θα προχωρήσουμε σε συγκεκριμένες αναφορές, όσο κι αν ίσως θα έπρεπε, καθώς υπάρχουν παραδείγματα που ξεπερνούν κάθε φαντασία.
Όλα αυτά τα διαπιστώνουν καθημερινά χιλιάδες πολίτες, πολλώ δε περισσότερο δημοσιογράφοι που προσπαθούν απλά να κάνουν τη δουλειά τους, να ενημερωθούν και να ενημερώσουν. Επιβεβαιώνοντας ή διαψεύδοντας τα περί ων οι λόγοι και οι τυμπανοκρουσίες. Και αναμένοντας να γίνουν πράξη τα λεγόμενα για “νοικοκύρεμα“, “προκλήσεις“, “ψηφιακή μετάβαση“, “ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις της νέας εποχής“, “εξυπηρέτηση του πολίτη” και άλλα…
Τα παραπάνω δεν εμπεριέχουν καμία πολιτική/κομματική αιχμή, καθώς δεν έπαψαν ποτέ να συμβαίνουν. Ωστόσο η διαχρονική απορία παραμένει αναπάντητη: Ή λέγεται κάτι που απλώς δεν συμβαίνει ή συμβαίνει κάτι που δεν λέγεται με ειλικρίνεια. «Tertium non datur», που έλεγαν και οι Ρωμαίοι…
