Σε λιγότερο από δύο χρόνια, λένε, η διάκριση μεταξύ πραγματικού ανθρώπου και ψηφιακής κατασκευής θα είναι σχεδόν αδύνατη. Η αλήθεια και η ψευδαίσθηση θα συγχωνευθούν, αναγκάζοντάς μας να επαναπροσδιορίσουμε την εμπιστοσύνη μας. Αλλά αυτή η νέα πραγματικότητα δεν είναι απαραίτητα δώρο· είναι δοκιμασία.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη παρουσιάζεται ως κύμα τεράστιας δύναμης: προσφέρει παραγωγικότητα, ταχύτητα και ευκαιρίες που μοιάζουν ανεξάντλητες. Και όμως, κάθε κύμα μπορεί να σε πνίξει όσο γρήγορα σε σηκώσει. Η θριαμβολογία γύρω από την ΤΝ συχνά παραβλέπει την αβεβαιότητα, την ψευδαίσθηση επιτυχίας και τον κίνδυνο να χάσουμε την επαφή με τον ανθρώπινο κρίκο των σχέσεων και της δημιουργίας.
Η αλήθεια είναι ότι η ΤΝ δεν «κλέβει» απλώς θέσεις εργασίας· αλλά αλλάζει τη δομή της εργασίας, της εκπαίδευσης και της δημιουργίας. Οι δυνατότητες είναι τεράστιες για όσους προσαρμοστούν, αλλά εξίσου μεγάλες είναι οι παγίδες για όσους παραμένουν αμέτοχοι ή αφελείς. Το κύμα μπορεί να σε καταπιεί, αν δεν δώσεις σημασία στην κριτική σκέψη και στη δική σου ελευθερία επιλογής.
Επιπλέον, η εποχή της «δωρεάν προβολής» στα κοινωνικά δίκτυα φτάνει στο τέλος της. Νέα μοντέλα εμπορίου, όπως το live social shopping, έρχονται να αλλάξουν τα δεδομένα, ενώ οι πλατφόρμες γίνονται λιγότερο αθώες και περισσότερο εργαλειακές. Η ΤΝ, όπως και κάθε τεχνολογικό κύμα, θα φέρει αλλαγές που δεν μπορούμε να προβλέψουμε πλήρως — και ίσως δεν πρέπει.
Η επιλογή είναι δική μας: να γίνουμε παθητικοί θεατές ή να παραμείνουμε επιφυλακτικοί, εξετάζοντας κάθε υπόσχεση. Η προσαρμογή χωρίς κριτική σκέψη μπορεί να είναι τόσο επικίνδυνη όσο η άρνηση. Σε αυτή τη νέα εποχή, η σοφία και η επιφυλακτικότητα θα είναι τα μόνα μας προστατευτικά φράγματα.
