Η καταξιωμένη ηθοποιός Ελένη Ουζουνίδου παραχώρησε συνέντευξη στο thenewblack.gr, αφήνοντας για λίγο στην άκρη τους θεατρικούς ρόλους για να τοποθετηθεί πάνω σε ζητήματα που ταλανίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα. Με τον αυθορμητισμό, τη ζεστασιά αλλά και την αφοπλιστική ειλικρίνεια που τη διακρίνουν, ξεδιπλώνει τις σκέψεις της γύρω από τις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας, αποτυπώνοντας την εικόνα μιας κοινωνίας που μοιάζει να χάνει τη συνοχή και τον προσανατολισμό της.
Η αδιαφορία για τις παγκόσμιες αλλαγές και η αποξένωση
Το ξεκίνημα της κουβέντας στρέφεται γύρω από τις μεγάλες αλλαγές της εποχής μας, όπως η κλιματική κρίση. Η Ελένη Ουζουνίδου σημειώνει πως, αν και το πρόβλημα είναι πλέον εμφανές σε όλους, ο περισσότερος κόσμος επιλέγει να «κάνει πως δεν υπάρχει». Εγκλωβισμένοι στους καθημερινούς φόβους, στα άγχη και στον αγώνα για την επιβίωση, οι άνθρωποι αδυνατούν να στρέψουν τη ματιά τους έξω από το δικό τους μικρόκοσμο.
Αυτό όμως που την προβληματίζει και την τρομάζει ακόμα περισσότερο σε κοινωνικό επίπεδο είναι η βαθιά αποξένωση. Διαπιστώνει ότι η έννοια της κοινότητας έχει χαθεί, παρασύροντας μαζί της και την αυθεντική έγνοια για τον άλλον άνθρωπο. Μια από τις πιο ηχηρές επισημάνσεις της είναι η παντελής έλλειψη του φιλότιμου, μιας έννοιας-σύμβολο που κάποτε μας χαρακτήριζε και τώρα φαίνεται να έχει εκλείψει.
Μια επιφυλακτική σχέση με την τεχνολογία
Απέναντι στις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις, η ίδια κρατά μια στάση μέτρου και συνειδητής απόστασης. Χρησιμοποιεί τις βασικές ευκολίες της καθημερινότητας, όπως το smartphone ή το GPS, μέχρι όμως το σημείο που την εξυπηρετούν. Όταν νιώθει ότι η πληροφόρηση μετατρέπεται σε παραπληροφόρηση ή προκαλεί πνευματική κόπωση, επιλέγει να αποτραβιέται. Δηλώνει μάλιστα πως δεν έχει εντάξει στη ζωή της την Τεχνητή Νοημοσύνη, όπως για παράδειγμα το ChatGPT, προτιμώντας πιο παραδοσιακούς δρόμους αναζήτησης, καθώς θέλει να κρατά τον εγκέφαλό της σε συνεχή εγρήγορση.
Από τα βιώματα της Κομοτηνής στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας
Τα παιδικά της χρόνια στην πολυπολιτισμική Κομοτηνή υπήρξαν καθοριστικά για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς της. Η συνύπαρξη με διαφορετικούς ανθρώπους την έμαθε από νωρίς να μην θεωρεί το «διαφορετικό» ως κάτι ξένο ή ενοχλητικό. Κάνοντας όμως μια σύγκριση με τη σημερινή πραγματικότητα, παρατηρεί μια ανησυχητική αντίφαση: ενώ η κοινωνία δείχνει φαινομενικά εξελιγμένη, στην ουσία κάνει βήματα προς τα πίσω, επιστρέφοντας σε πιο συντηρητικές ιδέες και περιχαρακωμένες θέσεις.
Η εμμονή με την εικόνα και τα ακραία πρότυπα στους νέους
Η συνέντευξη ολοκληρώνεται με μια εξομολογητική τοποθέτηση για τη σχέση μας με το σώμα και την εικόνα. Για την Ελένη Ουζουνίδου, η εμμονή με την εμφάνιση τελειώνει μόνο όταν κλείσουμε τα κινητά, το TikTok και το Instagram, όταν σταματήσουμε να κοιτάμε τον καθρέφτη και αρχίσουμε να κοιτάμε μέσα μας.
Προτάσσει την απλότητα μιας υγιεινής ζωής και μιας μεσογειακής διατροφής ως το κατάλληλο πρότυπο για τους νέους, ενώ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τα ακραία φαινόμενα της εποχής. Εκφράζει την έντονη ανησυχία της βλέποντας παιδιά από την ηλικία των 12 ετών —κορίτσια και αγόρια— να παρασύρονται σε αισθητικές επεμβάσεις, ενέσιμες θεραπείες και αλλοιώσεις της φυσικής τους εικόνας, θεωρώντας αυτή την πρώιμη παρέμβαση μια επικίνδυνη υπερβολή.
Παρακολουθείστε ολόκληρη τη συνέντευξη:
