Η Ελλάδα διαθέτει μια από τις πλουσιότερες χλωρίδες της Ευρώπης, με εκατοντάδες φυτά που χρησιμοποιήθηκαν για αιώνες στη μαγειρική, στην παραδοσιακή βοτανοθεραπεία και στην καθημερινή ζωή. Πολλά από αυτά έχουν μελετηθεί για τα αρωματικά, αντιοξειδωτικά και άλλα βιοδραστικά συστατικά τους.
Τα ελληνικά βότανα δεν αποτελούν υποκατάστατο της ιατρικής φροντίδας, αλλά αποτελούν κομμάτι μιας μεγάλης παράδοσης που συνδέει τη διατροφή, τη φύση και τον πολιτισμό:
- Τσάι του βουνού. Παραδοσιακή χρήση ως αφέψημα τον χειμώνα για τον λαιμό και το κρυολόγημα. Με αντιοξειδωτικές ενώσεις και πιθανές αντιφλεγμονώδεις δράσεις
- Ρίγανη. Από τα πιο χαρακτηριστικά ελληνικά βότανα. Με κύρια χρήση στη μαγειρική, αλλά και ως αφέψημα σε παραδοσιακές πρακτικές. Περιέχει αιθέρια έλαια όπως η καρβακρόλη και η θυμόλη
- Φασκόμηλο. Το όνομά του συνδέεται ιστορικά με την έννοια της υγείας και χρησιμοποιείται ως αφέψημα ή για γαργάρες
- Δεντρολίβανο. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και σε αρωματικά παρασκευάσματα. Έχει μελετηθεί για αντιοξειδωτικά συστατικά
- Δίκταμο Κρήτης. Ένα από τα πιο γνωστά ελληνικά ενδημικά φυτά που παραδοσιακά χρησιμοποιείται στην Κρήτη ως αφέψημα
- Χαμομήλι. Κλασικό ελληνικό αφέψημα που παραδοσιακά χρησιμοποιείται για χαλάρωση, κυρίως πριν από τον ύπνο
- Λουίζα. Με χαρακτηριστικό άρωμα λεμονιού, χρησιμοποιείται ως ευχάριστο αφέψημα ή σε καλοκαιρινά ροφήματα
- Δάφνη. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και σε παραδοσιακές πρακτικές
- Μέντα. Δημοφιλές αρωματικό φυτό για ροφήματα ή στη μαγειρική
- Μελισσόχορτο. Γνωστό για το άρωμά του που θυμίζει λεμόνι, παραδοσιακά χρησιμοποιείται ως χαλαρωτικό ρόφημα
- Μάραθος. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και σε παραδοσιακά αφεψήματα
- Κρόκος Κοζάνης. Το ελληνικό σαφράν περιέχει ενώσεις που έχουν αποτελέσει αντικείμενο επιστημονικών μελετών
- Τσουκνίδα. Παρά το «τσούξιμο», αποτελεί παραδοσιακό φυτό με χρήση στη διατροφή
- Αρμπαρόριζα. Γνωστή κυρίως στα γλυκά του κουταλιού. Έχει έντονο άρωμα και χρησιμοποιείται ως αρωματικό.
