Καλό καλοκαίρι
Καταρχάς, να ευχηθώ καλό καλοκαίρι σε όλους μας. Και σε αυτούς που θα πάνε διακοπές και σε όσους, για οποιονδήποτε λόγο, δεν θα πάνε.
Οι δικές μου διακοπές ξεκίνησαν νωρίς φέτος και έτσι βρεθήκαμε για λίγες ημέρες σε ένα από τα υπέροχα ελληνικά νησιά μας. Αυτές οι ολιγοήμερες διακοπές με έκαναν να συνειδητοποιήσω κάτι που με σόκαρε, έχω σταματήσει να χαιρετώ ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Εγώ, που πάντα χαιρετούσα τους συνανθρώπους μου, ακόμη κι αν δεν τους ήξερα, βρέθηκα να ξαφνιάζομαι όταν κάποιος άγνωστος με χαιρέτησε. Και αμέσως μετά να αναρωτιέμαι αν τον γνωρίζω. Συνειδητοποίησα ότι είχα συνδέσει τον χαιρετισμό με τη γνωριμία. Αν δεν υπήρχε το ένα, μου φαινόταν αδύνατο να υπάρχει το άλλο.
Λίγο λίγο, μέρα με τη μέρα, σταμάτησα να χαιρετώ τους συνανθρώπους μου. Λίγο γιατί ίσως κάποιον δεν τον συμπαθούσα ιδιαίτερα, λίγο γιατί άλλες φορές ήμουν χαμένη στις σκέψεις μου, λίγο γιατί βιαζόμουν και δεν είχα χρόνο. Και έτσι άφησα πίσω μου μια μικρή συνήθεια που μου έδινε χαρά και με συνέδεε με τους ανθρώπους γύρω μου. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, πόσες ακόμη τέτοιες όμορφες συνήθειες έχω αφήσει να χαθούν μέσα στην καθημερινότητα.
Έτσι, αυτό το καλοκαίρι, σε εκείνο το νησί, πήρα ξανά την απόφαση να χαιρετώ τους συνανθρώπους μου είτε τους γνωρίζω είτε όχι, γιατί ένας απλός χαιρετισμός είναι μια μικρή πράξη σύνδεσης. Μια πράξη που μου θυμίζει ότι όλοι μοιραζόμαστε τον ίδιο κόσμο και που μου γεννά όμορφα συναισθήματα, συναισθήματα χαράς, σύνδεσης, ανθρωπιάς, ζεστασιάς, φωτός και πάνω απ’ όλα αγάπης.
Ειρήνη Πρίντεζη
ψυχοθεραπεύτρια
