Σε μια εποχή που η βιωσιμότητα δεν αφορά μόνο το περιβάλλον αλλά και τον άνθρωπο, τα στοιχεία της Eurostat αποκαλύπτουν μια ανησυχητική πραγματικότητα: ένας στους πέντε Έλληνες εργάζεται πάνω από 45 ώρες την εβδομάδα – ποσοστό διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ελλάδα καταγράφει το υψηλότερο ποσοστό υπερεργασίας στην Ευρώπη (20,9%), ακολουθούμενη από την Κύπρο (16,6%) και τη Μάλτα (14,6%). Την ίδια στιγμή, σε χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία, το ποσοστό των εργαζομένων που ξεπερνούν τις 45 ώρες είναι κάτω από 6%.
Πίσω από τους αριθμούς κρύβεται ένα κρίσιμο ερώτημα: πόσο βιώσιμο είναι ένα εργασιακό μοντέλο που εξαντλεί το ανθρώπινο δυναμικό του; Η υπερβολική εργασία δεν επηρεάζει μόνο την παραγωγικότητα, αλλά και την ψυχική και σωματική υγεία, την οικογενειακή ζωή και –τελικά– το κοινωνικό αποτύπωμα μιας χώρας.
Η μετάβαση προς μια βιώσιμη οικονομία απαιτεί νέους ρυθμούς και προτεραιότητες: έξυπνες επιχειρήσεις που επενδύουν στην ευημερία των εργαζομένων, ευέλικτα μοντέλα εργασίας, ψηφιακά εργαλεία που μειώνουν το burnout, και πολιτικές που στηρίζουν την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.
Η πράσινη μετάβαση δεν είναι μόνο ενεργειακή, είναι και ανθρώπινη. Γιατί μια κοινωνία δεν μπορεί να είναι βιώσιμη, αν οι άνθρωποί της ζουν διαρκώς εξουθενωμένοι.
