mad-men-the-wheel

Το Carousel της νοσταλγίας

Μαρίνος Σωτηρόπουλος

Σε μια παλιά αίθουσα διαλέξεων της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στου Γουδή που βρέθηκα πρόσφατα, βρήκα δύο τέτοια μηχανήματα:

1

Ήταν προτζέκτορες για slides, συγκεκριμένα το μοντέλο Carousel της Kodak που βγήκε το 1963. Η καινοτομία του ήταν η στρογγυλή μπομπίνα που πήγαινε μπροστά και πίσω και δεν τελείωνε ποτέ γιατί τα slides προχωρούσαν κυκλικά, χωρίς αρχή και τέλος. Μετά θυμήθηκα ότι αυτό το Carousel είχε πρωταγωνιστήσει σε ένα επεισόδιο της αγαπημένης μου σειράς Mad Men (εδώ μια πρώτη γνωριμία με το Mad Men).

Τα στελέχη της Kodak, λοιπόν (οι βαρετοί τύποι που θα δείτε στο βίντεο) είχαν αναθέσει στους ταλαντούχους διαφημιστές που πρωταγωνιστούν στη σειρά να σχεδιάσουν μια καμπάνια προώθησης του νέου τους προϊόντος, το οποίο είχαν ονομάσει “The Wheel”, λόγω της στρογγυλής του μπομπίνας. Η αρχική ιδέα ήταν να διαφημίσουν ότι η Kodak επανεφηύρε τον τροχό. Ο Creative Director Don Draper, όμως, αθεράπευτα χαρισματικός, είχε μια άλλη ιδέα. Να συνδέσει το προϊόν με τον καταναλωτή με έναν πολύ πιο ισχυρό σύνδεσμο από την εντυπωσιακή τεχνολογία: ένα σύνδεσμο συναισθήματος.

2

Ο νέος στρογγυλός προτζέκτορας έπρεπε να γίνει συνώνυμο της “νοσταλγίας”. Αντί για “διαστημόπλοιο”, να το αισθανθούν όλοι ως “μηχανή του χρόνου”. Που πάει μπροστά, ή και πίσω, εκεί που θα θέλαμε να ξαναπάμε. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να ονομαστεί wheel, αλλά carousel. Ένα carousel που σε αφήνει να ταξιδεύεις σαν παιδί, γύρω γύρω, ξανά και ξανά, πίσω στα μέρη που ξέρεις ότι σε αγαπούν.

“Nostalgia – it’s delicate, but potent. Teddy told me that in Greek, “nostalgia” literally means “the pain from an old wound.” It’s a twinge in your heart far more powerful than memory alone. This device isn’t a spaceship, it’s a time machine. It goes backwards, and forwards… it takes us to a place where we ache to go again. It’s not called the wheel, it’s called the carousel. It let’s us travel the way a child travels – around and around, and back home again, to a place where we know are loved” – Don Draper

Ο δυνατός λόγος, μαζί με φωτογραφίες από την οικογενειακή ζωή του Draper, τις ωραίες στιγμές στις οποίες όλοι θέλουμε να επιστρέψουμε, έκανε εμάς να συγκινηθούμε, τους διαφημιστές να φύγουν κλαίγοντας από το conference room, τα στελέχη να μείνουν με το στόμα ανοιχτό, το κοινό της εποχής να δει μια επιτυχημένη καμπάνια για τον νέο προτζέκτορα και να τον αγαπήσει τόσο που συνέχισε να κυκλοφορεί, με το ίδιο όνομα βέβαια, μέχρι το 2004.

Ένα carousel της μνήμης, της αγάπης και της νοσταλγίας, στο οποίο όλοι ήθελαν να ανέβουν για μία βόλτα προς τα μπροστά, ή και πίσω, γύρω γύρω μέχρι να γυρίσουν σπίτι. Γιατί λίγοι μπορούσαν να αντισταθούν σε ένα ταξίδι εκεί όπου αγάπησαν και αγαπήθηκαν.

Όλα αυτά τα συναισθήματα χαράκτηκαν και πλάστηκαν, πίσω στο 1963, σε ένα γραφείο στους ουρανοξύστες της Madison Avenue της Νέας Υόρκης, για να γίνει γνωστό αυτό το μικρό περιστρεφόμενο μηχάνημα που είδα από κοντά πρώτη φορά, σκονισμένο και ξεχασμένο, στην έδρα μιας αίθουσας διαλέξεων στου Γουδή.

Υ.Γ. Πιο πριν στη σειρά, ο Don Draper είχε εξηγήσει αυτή την δημιουργία συναισθημάτων για διαφημιστικούς σκοπούς ως εξής:

“The reason you haven’t felt it is because it doesn’t exist. What you call love was invented by guys like me, to sell nylons. You’re born alone and you die alone and this world just drops a bunch of rules on top of you to make you forget those facts. But I never forget. I’m living like there’s no tomorrow, because there isn’t one”

Μαρίνος Σωτηρόπουλος
Μαρίνος Σωτηρόπουλος

Μεγάλωσε και μένει στην Αθήνα, όπου σπουδάζει Ιατρική. Ασχολείται με τις νευροεπιστήμες, τη jazz μουσική, τη συλλογή του με παλιά τηλέφωνα και μία περίεργη έννοια που ονομάζει “ποιότητα” και περιλαμβάνει ό,τι του αρέσει κατά καιρούς. Ενθουσιάζεται με τους ανθρώπους που επιλέγουν να πρωταγωνιστούν στη ζωή τους. Πιστεύει στο καλό ντύσιμο, γιατί κάθε μέρα συναντάμε τη μοίρα μας, και πρέπει να το κάνουμε ευπρεπώς.

IMG_2062N
VincentVanGogh_StarryNight_1

Κάντε ένα σχόλιο: