Print

Τι είδαμε στο Φεστιβάλ της Δράμας

Άννα Πατρικίου

Με την πρώτη επίσκεψη μου στο φεστιβάλ Δράμας, μπορώ να πω πως τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα.

Από τη μια, είναι ένας θεσμός που υπάρχει για να βοηθά πρωτοεμφανιζόμενους σκηνοθέτες όχι μόνο με την προβολή της ταινίας και των γνωριμιών που αναμφισβήτητα γίνονται στο πλαίσιο του φεστιβάλ, άλλα και με χρηματοδοτήσεις για επόμενα project των συμμετεχόντων, καθώς και τον δανεισμό εξοπλισμού. Ακόμα, όσον αφορά τα σενάρια υπό δημιουργία, με το pitching lab βοηθά στην εύρεση χρηματοδότησης του σεναρίου.

Δίνει επίσης τη δυνατότητα να ψυχολογήσουμε τις νέες τάσεις, στυλ και είδη που προτιμούν οι Έλληνες δημιουργοί. Όμως ανάμεσα σε όλες τις συμμετοχές βρίσκονται και ταινίες που αφήνουν το κοινό να απορεί πως πέρασαν στο διαγωνιστικό κομμάτι του φεστιβάλ…

847403a57877b9980c1ba1edfa2e0eaa

Στιγμιότυπο από την ταινία “το Σύκο” του Νικόλα Κολοβού

Τα μικρά αρισουργηματα του ελληνικού διαγωνιστικού που ξεχώρισα

  • Έκδυσις της Φαίδρας Τσολίνα: Συμβολικός κινηματογράφος, καταπληκτικές ερμηνείες από τους Προμηθέα Αλειφερόπουλο, Σίσσυ Τουμάση. Ένα σύγχρονο concept που αφορά την αλλαγή του εαυτού, και την ανάγκη να απελευθέρωσης καταγράφεται με μαεστρία από τη σκηνοθέτη.
  • 4 Μαρτίου του Δημήτρη Νάκου: Iστορία, ρυθμός, χαρακτήρες, ανατροπή και στο τέλος μένεις με το στόμα ανοιχτό. Ένα μικρό έγκλημα που εξελίσσεται στην επαρχία, στο πλαίσιο της σημερινής πραγματικότητας, θέτει ένα ηθικό δίλημμα στην πρωταγωνίστρια άλλα και στο θεατή. Χαρακτηρίζεται από την καταπληκτική ερμηνεία της πρωταγωνίστριας (Ρομάνα Λόμπατς) καθώς και από την σκηνοθεσία της. Το έργο φαίνεται να είναι αποτέλεσμα ενός έμπειρου και ταλαντούχου σκηνοθέτη. Μία ταινία που ξεχώρισε και αναμφισβήτητα αποτελεί μια από τις καλύτερες συμμέτοχες του φεστιβάλ.
  • Εuroman του Γαβριήλ Τζάφκα: Το ύφος της συγκεκριμένης θυμίζει Roy Anderson από την πρώτη στιγμή, πράγμα που μας προδιαθέτει θετικά για όσα ακολουθούν. Ο σκηνοθέτης πετυχαίνει τον στόχο του με το έντονο στυλιζάρισμα, εικόνες που παρουσιάζουν τη σύγκρουση και την αντίθεση που υπάρχει στην σημερινή κοινωνία.
  • Simon Says του Νίκου Τσεμπερόπουλου: Σενάριο με ανατροπές που καθηλώνουν το θεατή και μια πολύ όμορφη μεταφορά σε εικόνα για την αποξένωση στην σημερινή καθημερινότητα.
  • Dream Toy του Χρήστου Χουλιάρα: Ο πρωταγωνιστής είναι γλυκύτατος και ας είναι φτιαγμένος από πλαστικό, μας κάνει να αισθανθούμε, να γελάσουμε και μας παρασέρνει στο ταξίδι του με μεγάλη ευκολία.

simonsays1

Βραβείο «Σωκράτης Δημητριάδης» για την καλύτερη ταινία της κατηγορίας “‘Ελληνες του Κόσμου”: “Simon Says” του Νίκου Τσεμπερόπουλου

Δεν μπορώ να μην αναφέρω τις παρακάτω συμμετοχές που έχουν αρετές και οφείλουν να αναγνωριστούν.

  • Ο Σπόρος της Ιφιγένειας Κοτσώνη, για την παραγωγή της ταινίας καθώς και τα κουστούμια της και τα σκηνικά που στήνουν με επιτυχία μπροστά στα μάτια μας ένα κόσμο επιστημονικής φαντασίας.
  • Σύκο του Νικόλα Κολοβού, για μια γλυκιά ιστορία με αστείες στιγμές που ο πρωταγωνιστής τσαλακώθηκε πραγματικά για να τις πραγματοποιήσει.
  • Joanna του Παναγιώτη Φαφούτη, γιατί είναι μια γλυκιά ταινία με φόντο την Πάτρα, που αποδεικνύει την εμπειρία του δημιουργού της στο στήσιμο πλάνων και την εξιστόρηση ενός τοπικού μύθου.
  • Πωγωνίσκος του Θανάση Νεοφώτιστου, ένα ντοκιμαντέρ που καταφέρνει να αναπαράγει το οικογενειακό κλίμα στην αίθουσα, απόρροια του γλυκού χαρακτήρα των πρωταγωνιστών.
  • Ανάδρομος του Βασίλη Κεκάτου, διότι προσφέρει πετυχημένο οπτικό αποτέλεσμα με επιβλητικά πλάνα που τοποθετούν εύστοχα την πρωταγωνίστρια υπό το βάρος της ζωής της.

Pogoniskos_2

Βραβείο Ντοκιμαντέρ: “Ο Παγωνίσκος” του Θανάση Νεοφώτιστου

Πληροφορίες για το 38ο Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας – 21ο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους θα βρείτε στην ιστοσελίδα: http://www.dramafilmfestival.gr/

Τα αποτελέσματα του φεστιβάλ θα τα βρείτε εδώ

http://flix.gr/news/drama-ffest-2015-awards.html

Άννα Πατρικίου
Άννα Πατρικίου

'Εχει περάσει στη γεωλογία για να αντιμετωπίσει την ανάγκη της για εκδρομές, αλλα όταν δεν τρέχει στα βουνά αρέσκεται να βλέπει ταινίες. Πολλές πολλές ταινίες. Το καταφύγιο της καθημερινότητάς της μπορεί να είναι μια ταινία στο σινεμά που ακολουθείται από γεύμα ή βόλτα στις γειτονιές της Αθήνας (πάντα με καλή παρέα εννοείται), ή ένα βιβλίο, το οποίο ανάλογα με το είδος του θα διαβαστεί υπό το soundtrack αντίστοιχων ταινιών.

αρχείο λήψης
γ

Κάντε ένα σχόλιο: