H Iris Grace ζωγραφίζοντας

Iris Grace: H περίπτωση μιας ξεχωριστής καλλιτέχνιδος

Δέσποινα Χατζοπούλου

Η Iris Grace είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος. Και με τον όρο “διαφορετικός” εννοώ ότι ξεφεύγει από το μέσο όρο εντυπωσιάζοντας με τους πίνακες ζωγραφικής της χιλιάδες ατόμων ομολογουμένως στον κόσμο, σε ηλικία μόλις 5 ετών. Και αποτελεί παράδειγμα σε εμάς, οι περισσότεροι εκ των οποίων είμαστε προκατειλημμένοι κατά του διαφορετικού.

Η μεγάλη απήχηση των έργων της δεν είναι απαραίτητα ενδεικτική ενός έργου “υψηλής ποιότητας”, με βάση τις διατυπώσεις των κριτικών ή των διασημοτήτων.  Η τέχνη είναι υποκειμενική σύμφωνα με τους περισσότερους και μάλιστα δεν μπορεί να οριστεί ως αφηρημένη έννοια, ωστόσο θα μου επιτρέψετε να προσεγγίσω αυτό τον όρο με αφορμή αυτή την ξεχωριστή περίπτωση.

Προσωπικά, θεωρώ ότι η τέχνη αποτελεί κυρίως για τον καλλιτέχνη ένα μέσο να εκφράσει τον ψυχικό του κόσμο και είναι μια μορφή επικοινωνίας, γραμμένη στη γλώσσα των αισθήσεων και των συναισθημάτων. Έναν τέτοιο καλλιτέχνη ενσαρκώνει η Iris Grace πολύ περισσότερο γιατί πάσχει από αυτισμό, μία νευροψυχιατρική διαταραχή που αφορά σε άτομα κλεισμένα στον εαυτό τους, χωρίς επαρκή δυνατότητα επικοινωνίας με το κοινωνικό περιβάλλον τους. Η Iris Grace θέλει να μας “μιλήσει” με τους πίνακές της και ο καθένας μπορεί να την κατανοήσει ακολούθως παρατηρώντας τα έργα της. Με αυτή την έννοια, τέχνη δεν είναι τα πάντα, αλλά κάτι που εκφράζει το δημιουργό και αγγίζει συναισθηματικά το άτομο-δέκτη, δίνοντας αφορμή να βιώσει ένα αίσθημα κάθαρσης, ψυχικής ανάτασης ή να σκεφθεί μερικά στοιχεία για τον εαυτό του και να επαναπροσδιοριστεί με βάση αυτά.

Παρατηρώντας τα έργα της Iris Grace, βλέπω έναν κόσμο πλούσιο σε χρώματα. Αυτά διαπλέκονται μεταξύ τους και τελικά όλα λειτουργούν αρμονικά ως ενιαίο σύνολο. Σύμφωνα με τη μητέρα της, της αρέσει να ζωγραφίζει στη φύση. Και πράγματι, η φύση περιλαμβάνει όλο το φάσμα των χρωμάτων. Θα μπορούσε λοιπόν να πει κάποιος ότι ένα έργο ιμπρεσσιονισμού έχει ως αρχή αυτόν τον πραγματικό κόσμο που οι περισσότεροι και ειδικά οι μεγαλύτεροι τον βλέπουμε μουντό. Μπορεί τα έργα της να είναι αφηρημένα, αλλά πάλι πιστεύω ότι αποπνέουν κάτι διαφορετικό και περιγράφουν πόσο μαγικός είναι ο κόσμος για ένα παιδί. Χωρίς υπερβολή, έχει χαρακτηριστεί ως “λιλιπούτεια Μονέ” και νομίζω ότι αυτός ο όρος την αντιπροσωπεύει επιτυχώς. Και το μήνυμα της Iris Grace για μένα είναι ότι ο κόσμος είναι όμορφος και πολύχρωμος, αρκεί να θέλουμε να βάλουμε χρώμα στη ζωή μας.

Πηγή: http://irisgracepainting.com

 

Δέσποινα Χατζοπούλου
Δέσποινα Χατζοπούλου

Γεννήθηκε στην Αθήνα, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή Πατρών και συνεχίζει τις σπουδές της στην Ιατρική Σχολή Αθηνών. Από μικρή ήθελε να γίνει "επιστήμονας και ερευνήτρια". Το "Carpe diem" είναι αυτό που ψάχνει διαρκώς την κάθε ημέρα ασχολούμενη με οτιδήποτε της κερδίζει το ενδιαφέρον, ακόμη και αν η λίστα είναι (πολύ) μεγάλη. Υπερκινητική και ανήσυχη, ψάχνει ασταμάτητα το διαφορετικό και το πολύπλευρο. Λατρεύει την τέχνη, ιδιαίτερα την κλασική και rock μουσική, το σύγχρονο και RNB χορό,το θέατρο και την φωτογραφία.

image003
DSC00767q;;

Κάντε ένα σχόλιο: