maxresdefault

Lady Ella’s “Mack the Κnife”

Μαρίνος Σωτηρόπουλος

Μια μικρή ανακάλυψη στο YouTube για τη μεγαλύτερη κυρία που πέρασε ποτέ από την jazz.

Είναι στη σκηνή, live, και ξεκινά να τραγουδά ένα από τα γνωστότερα τραγούδια στον κόσμο. Το “Mack the Knife” από την Όπερα της Πεντάρας. Μάλλον ξεχνάει λίγο τους στίχους, στο σημείο που ξεκινά μια σειρά από περίεργα ονόματα. Και τι κάνει γι’αυτό; Σταματά; Λέει μόνο ό,τι θυμάται; Όχι.

Ξεκινά να κάνει το καλύτερο scat singing στον κόσμο. Είχαμε πει ότι θα μιλούσαμε για αυτό κάποια στιγμή. Scat singing είναι μια τεχνική των jazz τραγουδιστών, όπου αυτοσχεδιάζουν μελωδίες τραγουδώντας ασυνάρτητες συλλαβές. Ξεκίνησε όταν η Ella και άλλοι προσπάθησαν να μιμηθούν με τη φωνή τους, ό,τι έκαναν τα πνευστά της ορχήστρας, όπως το σαξόφωνο, η τρομπέτα, ή τρομπόνι, όταν ερχόταν η σειρά τους να παίξουν έναν αυτοσχεδιασμό.

Τα scat της Ella έχουν μείνει στην ιστορία ως “πυροτεχνήματα” μέσα στις γλυκές και δομημένες εκτελέσεις της. Τα θαύμαζαν για την εφευρετικότητά τους, την ποικιλία τους (κάθε φορά που έλεγε ένα τραγούδι, το έκανε διαφορετικά) και το χιούμορ τους, καθώς μιμείτο άλλες φωνές, έκλεβε μελωδίες από παιδικά ή όχι τραγούδια, και γενικώς προκαλούσε πολύ γέλιο. Θρυλικές έχουν μείνει οι εκτελέσεις της στο How High the Moon. Ανεξάντλητο scat, διαφορετικό κάθε φορά, με αναφορές σε πολλά άλλα τραγούδια.

Εδώ, μιμείται την τραχιά φωνή-ερπύστρια και τις εκφράσεις του φίλου της, Louis Armstrong, και τον βάζει να απευθύνεται στον Bobby Darin. Αυτοσχεδιάζει στίχους για τον Bobby Darin, τον Louis και τον εαυτό της που τραγουδούν το ίδιο τραγούδι.

Όταν αργότερα τραγούδησε το ίδιο τραγούδι ο Frank Sinatra, έκανε κι αυτός μνεία στους τραγουδιστές που το είπαν πριν από αυτόν, χωρίς να παραλείψει τη “Lady Ella”.

Ah, old Satchmo, Louis Armstrong, Bobby Darrin

They did this song nice, Lady Ella too

They all sang it, with so much feeling

That Old Blue Eyes, he ain’t gonna add nothing new

But with Quincy’s big band, right behind me

Swinging hard, Jack, I know I can’t lose

When I tell you, all about Mack the Knife babe

It’s an offer, you can never refuse

Και συνεχίζει παρουσιάζοντας ένα ένα τα μέλη της μπάντας του.

Mack the Knife (1928)

στίχοι: Bertolt Brecht

μουσική: Kurt Weill

Oh, the shark has pretty teeth dear

And he shows ’em, pearly white

Just a jack knife has Macheath dear

And he keeps it way out of sight

When that shark bites with his teeth, dear

Scarlet billows begin to spread

Fancy gloves though has Macheath dear

So there’s never, never a trace of red

On the sidewalk, one Sunday morning

Lies a body, oozin’ life

Someone’s sneaking ’round the corner

Could that someone be Mack the knife

From a tugboat, on the river going slow

A cement bag is dropping on down

You know that cement is for the weight dear

You can make a large bet Mackie’s back in town

My man Louis Miller, he split the scene babe

After drawing out all the bread from his stash

Now Macheath spends like a sailor

Do you suppose our boy, he’s done something rash

Μαρίνος Σωτηρόπουλος
Μαρίνος Σωτηρόπουλος

Μεγάλωσε και μένει στην Αθήνα, όπου σπουδάζει Ιατρική. Ασχολείται με τις νευροεπιστήμες, τη jazz μουσική, τη συλλογή του με παλιά τηλέφωνα και μία περίεργη έννοια που ονομάζει “ποιότητα” και περιλαμβάνει ό,τι του αρέσει κατά καιρούς. Ενθουσιάζεται με τους ανθρώπους που επιλέγουν να πρωταγωνιστούν στη ζωή τους. Πιστεύει στο καλό ντύσιμο, γιατί κάθε μέρα συναντάμε τη μοίρα μας, και πρέπει να το κάνουμε ευπρεπώς.

darkly-posterjpg
img_0545-copy

Κάντε ένα σχόλιο: